Uzasadnienie
II OZ 84 / 12
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 5 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżących S. B. i A. B. na postanowienie z dnia 27 czerwca 2011 r. tego Sądu, którym odrzucono ich skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 8 marca 2011 r., oddalającego skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2010 r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] października 2009 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej polegającej na rozbudowie drogi.
Podejmując skarżone rozstrzygnięcie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd pierwszej instancji wskazał, że zażalenie na postanowienie z dnia 27 czerwca 2011 r. zostało sporządzone osobiście przez skarżące, a więc przez osoby nieuprawnione do jego sporządzenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyły S. B. i A. B. zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że skarżące w terminie do wniesienia zażalenia "nie znalazły żadnego adwokata ani radcy prawnego, który zdecydowałby się sporządzić zażalenie...".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Stwierdzić przede wszystkim trzeba, że zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2011 r., odrzucające skargę kasacyjną powinno na podstawie art. 194 § 4 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a. zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sporządzenie, jak w niniejszej sprawie, zażalenia przez samą stronę, nie będącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, oznacza, że nie został spełniony obowiązek ustawowy z art. 194 § 4 i art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Strona skarżąca nie miała, bowiem wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowego zażalenia. Prawidłowym było, zatem odrzucenie przez Sąd pierwszej instancji wniesionego w warunkach rozpoznawanej sprawy zażalenia. Trudności ze znalezieniem profesjonalnego pełnomocnika, na które wskazują skarżące, nie mogły skutecznie podważyć prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia.
Z przedstawionych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.