Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 grudnia 2022 r., sygn. akt II SA/Gd 591/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Gdańsku odrzucił skargę M. G.-B. i M. B. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku (PWINB) z 4 lutego 2022 r., nr WOP.7721.138.2021.KK, w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego.
Z akt sprawy wynika, że skarżący wnieśli skargę na powyżej opisaną decyzję PWINB wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z 31 sierpnia 2022 r. WSA w Gdańsku odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi, zaś Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 29 listopada 2022 r., II OZ 692/22, oddalił zażalenie skarżących na w/w postanowienie sądu wojewódzkiego.
Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę zauważył, że zaskarżona decyzja doręczona została skutecznie pełnomocnikowi stron skarżących w dniu 14 lutego 2022 r., co bezspornie wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy i nie jest przez skarżących kwestionowane. W związku z tym termin do wniesienia skargi na decyzję PWINB upłynął z dniem 16 marca 2022 r. Skarga została wniesiona za pośrednictwem organu w dniu 5 lipca 2022 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a zatem z uchybieniem terminu, co uprawniało sąd do jej odrzucenia.
Zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi złożyli M. G.-B. i M. B., zaskarżając to orzeczenie w całości i zarzucając:
- bezzasadne przyjęcie, że termin do wniesienia skargi do WSA w Gdańsku od decyzji PWINB biegł do dnia 16 marca 2022 r.,
- bezzasadne przyjęcie, że i M. G.-B., tj. druga z osób żalących się, również otrzymała przed 16 marca 2022 r. informację o rozstrzygnięciu decyzją z 4 lutego 2022 r.
- bezzasadne ustalenie, że skarżący nie dochowali należytej staranności przy wniesieniu skargi na decyzję PWINB,
- bezzasadne ustalenie, że skarżący byli od momentu wydania decyzji PWINB reprezentowani przez pełnomocnika,
- uznanie i nieuzasadnienie uznania, że "sentencja" decyzji PWINB o uchyleniu decyzji PINB w K. z 30 listopada 2021 r. stanowić ma w istocie przeciwnie, tj. o utrzymaniu w mocy decyzji PINB w K. z 30 listopada 2021 r.
Z uwagi na powyższe skarżący wnoszą o:
- uchylenie postanowienia WSA w Gdańsku z 13 grudnia 2022 r.,
- przyjęcie skargi od decyzji PWINB,
- z ostrożności - unieważnienie decyzji PWINB,
- przyspieszenie rozpoznania zażalenia ze względu na upływający czas na uchylenie decyzji ostatecznej (5 lat),
- orzeczenie o kosztach.
W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że adw. M. K. nie tylko nie przekazywała przez długi czas przedmiotowej decyzji odwołującym się, ale też w ogóle ich o fakcie odebrania decyzji nie informowała. Żalący się wskazują, że pełnomocnik skarżących reprezentował ich tylko w zakresie sporządzenia odwołania od decyzji PINB w K. wydanej w dniu 30 listopada 2021 r. Dopiero po długim czasie M. B. telefonicznie dowiedział się w PWINB, że organ ten wydał w sprawie decyzję w dniu 4 lutego 2022 r. i że uchylił decyzję PINB w K. z 30 listopada 2021 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę, ponieważ została ona wniesiona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 Ppsa. Stosownie do tego przepisu skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli zaś skarga została złożona po tym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest fakt uchybienia przez skarżących terminowi do wniesienia skargi. Będącą przedmiotem zaskarżenia decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 14 lutego 2022 r., a zatem termin do wniesienia skargi upływał 16 marca 2022 r. Skarga została natomiast nadana 5 lipca 2022 r. Skarżący chcąc uniknąć negatywnych skutków wniesienia skargi po terminie korzystali z instytucji przywrócenia terminu do jej wniesienia, jednakże postanowieniem WSA w Gdańsku z 31 sierpnia 2022 r. wniosek ten został rozpoznany odmownie. Postanowienie powyższe zostało zaskarżone przez skarżących do NSA, który postanowieniem z 29 listopada 2022 r., II OZ 692/22, oddalił wniesione zażalenie, uznając wydane orzeczenie sądu pierwszej instancji za prawidłowe. Prawomocnie zatem zostało przesądzone, że w okolicznościach niniejszej sprawy termin do złożenia skargi nie może zostać przywrócony. W tym stanie prawnym sąd pierwszej instancji prawidłowo uznając wniesienie skargi z uchybieniem terminu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa skargę odrzucił.
Podkreślić przy tym należy, że Naczelny Sąd Administracyjny jest związany swoim postanowieniem z 29 listopada 2022 r., w którym prawomocnie rozstrzygnął kwestię przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Podniesione natomiast w zażaleniu argumenty stanowią de facto uzasadnienie kolejnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz zażalenia wniesionego na orzeczenie sądu wojewódzkiego odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia skargi, w sytuacji gdy kwestie te już zostały prawomocnie rozpoznane. Pozostają zatem bez wpływu na ocenę zasadności zastosowania art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa. Wyjaśnić bowiem należy, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w której Naczelny Sąd Administracyjny bada jedynie, czy przepisy, na podstawie których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa (Dz. U. 2023, poz. 259), orzekł jak w sentencji.