Uzasadnienie
II OZ 840 / 10
Zaskarżonym zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 2010 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej - Wspólnoty Mieszkaniowej [...] we W. - adwokata P. P. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem egzekucji.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła Wspólnota Mieszkaniowa [...] we W., reprezentowana przez adwokata, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika z urzędu.
W uzasadnieniu swego zażalenia Wspólnota podniosła, iż postanowieniem z dnia 22 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał prawo pomocy w zakresie zwolnienia od połowy wpisu, a tym samym Sąd przychylił się do wniosku i uznał ciężką sytuację materialną strony. Nie było, zatem powodów, by obciążać stronę kolejnymi opłatami, tym bardziej, że wystąpienie z przedmiotowym wnioskiem przez pełnomocnika z urzędu jest "aktem zwyczajowej staranności".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do przepisu art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia. Wysokość wskazanej wyżej opłaty określono w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192). Zgodnie z § 2 powyższego rozporządzenia, wysokość opłaty określono na kwotę 100 złotych za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczonym na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia.
Jak wynika z akt sprawy, skarżącej Wspólnocie postanowieniem z dnia 22 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z wpisu sądowego w zakresie przekraczającym 250 zł oraz przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Nie ma, więc zastosowania w warunkach niniejszej sprawy zasada wyrażona w art. 241 p.p.s.a., że we wszystkich wypadkach, gdy przepisy prawa, zawarte zarówno w tej ustawie, jak i w ustawach szczególnych, a także postanowienia sądu administracyjnego (art. 258 § 2 pkt 7, art. 260 p.p.s.a.) przyznające zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, nie precyzujące jego zakresu, oznaczają całkowite zwolnienie od obowiązku ponoszenia opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Zakres, bowiem w niniejszej sprawie zwolnienia strony od kosztów sądowych został określony w postanowieniu z dnia 22 marca 2010 r., w którym stronie skarżącej przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, określonym we wskazanym wyżej postanowieniu i przyznane prawo pomocy nie obejmowało zwolnienia od obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej, o której mowa w zaskarżonym zarządzeniu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 198 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw.
Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonywaną pomoc prawną, a należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a.