Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Sieradzkiego z dnia 14 lutego 2005 r. Zgodnie z zarządzeniem Sędziego z dnia 31 stycznia 2006 r., odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono stronom i uczestnikom postępowania (w tym Spółce "[...]" w Warszawie), zgodnie z treścią art. 142 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Pismem z dnia 18 stycznia 2006 r. Dyrektor Centrum Dystrybucyjnego [...] Spółki "[...]" złożył do sądu wniosek o przesłanie uzasadnienia orzeczenia z dnia 12 stycznia 2006 r. Stosownie do treści zarządzenia Sędziego z dnia 6 marca 2006 r., pismem z dnia 15 marca 2006 r. wezwano autora wniosku do wskazania, w imieniu której ze stron postępowania złożono wniosek i poinformowano, że przedsiębiorstwo "[...]" SA otrzymało odpis tego wyroku z uzasadnieniem w dniu 6 lutego 2006 r.
Dyrektor Centrum Dystrybucyjnego [...] Spółki "[...]" w odpowiedzi na wezwanie sądu stwierdził, że wniosek o przesłanie orzeczenia z uzasadnieniem złożono w imieniu przedsiębiorstwa "[...]" SA w Warszawie, a odpis wyroku z uzasadnieniem otrzymano w dniu 7 lutego 2006 r.
W dniu 9 marca 2006 r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna uczestnika postępowania - przedsiębiorstwa "[...]" SA w Warszawie. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną przedsiębiorstwa [...]" SA od wyroku z dnia 12 stycznia 2005 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podkreślił, że odpis wyroku z dnia 12 stycznia 2006 r. doręczono Spółce w dniu 6 lutego 2006 r., wobec czego skarga kasacyjna wniesiona po dniu 8 marca 2006 r. musiała zostać uznana za wniesioną po upływie terminu określonego w art. 177 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącej Spółki podniósł, że skarga kasacyjna nie została wniesiona po terminie, ponieważ ze znajdującego się w aktach "zwrotnego potwierdzenia odbioru" wynika, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony na adres uczestnika postępowania, jednak zwrotne potwierdzenie odbioru (na pierwszej stronie) nie zawiera żadnej daty doręczenia. Zdaniem pełnomocnika Spółki, takie doręczenie nie spełnia wymogów art. 77 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro więc uczestnik postępowania neguje fakt doręczenia mu wyroku z uzasadnieniem w dniu 6 lutego 2006 r. - nie mogą go obciążać negatywne skutki działania poczty, która "nie dopilnowała aby w natłoku korespondencji odbieranej przez pełnomocnika dla doręczeń tak dużego podmiotu gospodarczego(..) nie została pominięta tak podstawowa informacja jak wpisana przezeń data odbioru korespondencji."
Dodatkowo pełnomocnik podniósł, że wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia orzeczenia został złożony przez Dyrektora Centrum Dystrybucji w [...], a uzasadnienie wyroku zostało wysłane, niezgodnie z treścią art. 67 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi na adres siedziby Spółki w Warszawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Przede wszystkim wskazać należy, że odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony w siedzibie skarżącej Spółki, na wskazany przez Spółkę adres, z urzędu, zgodnie z art. 142 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i stosownie do zarządzenia Sędziego z dnia 31 stycznia 2006 r., a nie na wniosek Dyrektora Centrum Dystrybucyjnego [...] z dnia 18 stycznia 2006 r. O miejscu i dacie doręczenia odpisu wyroku poinformowano Spółkę [...] - Centrum Dystrybucyjne [...] pismem z dnia 15 marca 2006 r. Nie zachodziła zatem żadna podstawa do doręczenia odpisu na adres Przedsiębiorstwa Chemicznego "[...]" S.A. Centrum Dystrybucyjnego [...].
Stosownie do przepisu art. 77 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odbierający pismo potwierdza odbiór i jego datę własnoręcznym podpisem. Doręczający sam oznacza datę doręczenia oraz przyczyny braku podpisu, jeżeli adresat nie chce lub nie może tego uczynić. Określenie daty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru jest istotne z tego względu, że od daty doręczenia należy zacząć liczyć bieg terminów do wniesienia środków odwoławczych. Stąd konieczność wpisania daty na zwrotnym potwierdzeniu odbioru dla nadawcy pisma oraz na piśmie dla adresata.
Ratio legis tego przepisu prowadzi do stwierdzenia, że data i podpis odbiorcy na zwrotnym potwierdzeniu odbioru służą możliwości identyfikacji odbiorcy i daty, w jakiej pismo zostało odebrane. W postępowaniu sądowym istotne jest więc określenie w jakiej dacie pismo zostało rzeczywiście odebrane i czy zostało odebrane przez uprawnioną osobę.
W ocenie Sądu w niniejszym składzie brak jest podstaw do uznania doręczenia za nieskuteczne. W aktach sprawy (na karcie 130) znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru, z którego wynika, że odpis wyroku z uzasadnieniem został odebrany w siedzibie Spółki przez pracownicę sekretariatu, która odbierając to pismo nie wpisała samodzielnie daty odbioru. Niemniej jednak doręczenie przesyłki w dacie 6 lutego 2006 r. potwierdził doręczyciel własnym podpisem i datą na drugiej stronie zwrotnego potwierdzenia odbioru.
O prawdziwości daty doręczenia wpisanej przez doręczyciela na odwrocie zwrotnego poświadczenia odbioru świadczy data stempla oddawczego Urzędu Pocztowego. Stempel ten poświadcza datę w jakiej Urząd Pocztowy zwraca nadawcy pisma potwierdzenie odbioru przesyłki pocztowej, po jej niezwłocznym zwróceniu przez doręczyciela. W tej sytuacji, skoro stempel oddawczy Urzędu Pocztowego wskazuje datę 6 lutego 2006 r. jako datę zwrotu potwierdzenia odbioru pisma (podpisanego przez pracownicę sekretariatu skarżącej Spółki) brak jest podstaw do uznania, że pismo to zostało doręczone w dniu 7 lutego 2006 r. Dodatkowo podkreślić należy, że w aktach sprawy (na karcie 223) znajduje się pismo Naczelnika Urzędu Pocztowego, z którego wynika, że odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono w siedzibie Spółki w dniu 6 lutego 2006 r., a doręczenie zostało potwierdzone przez pracownicę Spółki na zbiorowym dowodzie odbioru nr 51. Prawdziwość powyższych faktów nie została zaprzeczona przez skarżącą Spółkę przeciwdowodem podważającym wiarygodność w/w dokumentów.
W tym stanie rzeczy, skoro nie zachodzą podstawy do stwierdzenia, że przesyłka została doręczona po dniu 6 lutego 2006 r., Sąd I instancji słusznie odrzucił, jako wniesiona z uchybieniem terminu, skargę kasacyjną Spółki.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.