Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił przywrócenia R. B. terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku tego Sądu z dnia 1 kwietnia 2005 r., sygn. akt II SA/Rz 546/04 wraz z uzasadnieniem. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd I instancji wskazał, iż w dniu 25 maja 2005 r. R. B. zwrócił się do Sądu o podanie informacji dotyczącej treści wyroku i przesłanie wyroku z uzasadnieniem. W odpowiedzi na to pismo, Sąd wskazał, że skarga została rozpoznana, a warunkiem uzyskania odpisu wyroku z uzasadnieniem jest złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Ponieważ wniosek taki nie został złożony, wyrok uprawomocnił się z dniem 9 kwietnia 2005 r. Skarżący w dniu 6 stycznia 2006 r. zwrócił się do Sądu z pismem, w którym wniósł o "przywrócenie terminu do wniesienia apelacji" od powyżej powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.
Pismo to zostało przez Sąd potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, wobec czego Sąd wezwał skarżącego pismem z dnia 31 stycznia 2006 r. do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia tego wniosku. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący w piśmie z dnia 10 lutego 2006 r. wyjaśnił, że znajdował się w niedyspozycji, która uniemożliwiła mu złożenie wniosku w przepisanym terminie. Do pisma tego załączył zaświadczenie lekarskie z dnia 10 lutego 2006 r., z którego wynika, że od dnia 1 kwietnia 2005 r. przez okres około 10-14 dni nie był w stanie podróżować. Okoliczności tych Sąd nie potraktował jako usprawiedliwiających wniosek, wskazując, że okoliczności te nie dają podstawy do uznania, ze uchybienie nastąpiło bez winy skarżącego, a ponadto wniosek został złożony w 9 miesięcy po ustaniu przeszkody ("niedyspozycji") wskazywanej jako przyczyna uchybienia terminu.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący podniósł, iż ze względu na nagłe pogorszenie stanu zdrowia nie mógł w terminie wnieść o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a przepisy nie nakładają obowiązku udowodnienia braku winy przy uchybieniu terminu, a jedynie uprawdopodobnienia takich okoliczności. Skarżący stwierdził również, że wniosek został złożony w terminie przewidzianym w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., ponieważ moment ustania "niedyspozycji" nie oznacza automatycznego rozpoczęcia biegu terminu, który powinien być liczony od dnia, w którym skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne. Czynność dokonana przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Należy wyjaśnić, że stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu należy uprawdopodobnić we wniosku, który należy złożyć w terminie siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu.
W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło niezależnie od skarżącego i nie wynikało z zaniedbania. Wskazywana w pismach "niedyspozycja" (zakładając, że uniemożliwiała nie tylko podróże, ale podejmowanie jakichkolwiek działań) ustała najdalej w dniu 14 kwietnia 2005 r., co wynika z zaświadczenia lekarskiego. Skarżący nie wskazał żadnych przeszkód, które nie pozwoliły mu złożyć stosownego wniosku do dnia 6 stycznia 2006 r., nie może stanowić o przywróceniu terminu jedynie okoliczność, że pismo Sądu z dnia 2 czerwca 2005 r., (w którym Sąd poinformował skarżącego, że stosownie do art. 141 § 2 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony złożony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku) "zdestabilizowało" go na długi okres.
Nie stanowi podstawy przywrócenia terminu brak wiedzy o zaistniałym uchybieniu, nie ma zatem racji skarżący twierdząc, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności nie może zacząć biec dopóki skarżący nie wie, że terminowi jakiemuś uchybił. Zatem każdy wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, wniesiony po terminie określonym w art. 141 § 2 p.p.s.a. wymaga jednoczesnego złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Powoływane w pismach skarżącego okoliczności - niedyspozycja i nagłe pogorszenia stanu zdrowia (w załączeniu do zażalenia przedstawiono odpis z Książki Pracy Ambulatorium Szpitalnego Oddziału Ratunkowego Szpitala Uniwersyteckiego I KPR w Krakowie z dnia 18 kwietnia 2005 r.) nie stanowią wystarczającego uprawdopodobnienia braku możliwości złożenia wniosku do dnia 6 stycznia 2006 r. Brak uprawdopodobnienia niezawinionych przyczyn uchybienia powoduje natomiast brak podstaw do przywrócenia terminu do dokonania czynności.
Ponadto odnośnie twierdzeń skarżącego zawartych w zażaleniu należy przypomnieć, że o terminie rozprawy skarżący został prawidłowo powiadomiony w dniu 10 marca 2005 r., zatem mógł oczekiwać, że w dniu 1 kwietnia 2005 r. zapadnie orzeczenie w jego sprawie, skoro nie wnosił o odroczenie rozprawy. Zaś o fakcie, że upłynął termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, skarżący dowiedział się z pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 czerwca 2005 r. doręczonego w dniu 14 czerwca 2005 r. Z pism skarżącego, ani przedstawionych zaświadczeń lekarskich nie wynika natomiast, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, o której mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., skoro skarżący uważa, że nie miało to miejsca w dniu 14 kwietnia 2005 r. Nie można więc uznać, że ta okoliczność została uprawdopodobniona przez skarżącego.
Mając powyższe na uwadze, zażalenie nie może być uwzględnione. Dlatego, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.