Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 29 maja 2014 r. sąd postanowił odroczyć termin ogłoszenia publikacji orzeczenia w sprawie toczącej się ze skargi J. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białej Podlaskiej w przedmiocie wniosku z 2 października 2006 r. dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt scalenia gruntów, na dzień [...] czerwca 2014 r.
Pismem z 31 maja 2014 r. skarżący zażądał doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
Postanowieniem z 11 czerwca 2014 r. sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia z uwagi na przedwczesność wniosku.
Wyrokiem z [...] czerwca 2014 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 630/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę.
Pismem z 28 czerwca 2014 r. J. H. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wskazał, że sąd nie informował go, że ogłoszenie orzeczenia w tej sprawie nastąpi w dniu [...] czerwca 2014 r. Skarżący nie posiadał więc wiedzy, że wydanie orzeczenia nastąpi w odroczonym – zmienionym terminie. Zdaniem skarżącego, "stosowny wniosek z 31 maja 2014 r. został złożony we właściwym terminie, jednak sąd wydanym postanowieniem z 11 czerwca 2014 r. odmówił sporządzenia uzasadnienia i doręczenia go wraz z uzasadnieniem. Dopiero w uzasadnieniu tego postanowienia zostało wskazane, że wydanie orzeczenia nastąpiło w dniu [...] czerwca 2014 r.".
Postanowieniem z 9 lipca 2014 r. (sygn. akt II SAB/Lu 630/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przywrócenia terminu.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd pierwszej instancji wskazał, między innymi, że w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, rozumianej obiektywnie, to jest takiej, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o doręczenie mu odpisu wyroku z uzasadnieniem. Za takie nie można bowiem uznać nieuzyskania przez skarżącego informacji o dacie ogłoszenia wyroku w niniejszej sprawie.
Sąd pierwszej instancji podkreślił, że sąd wywiązał się z obowiązku wynikającego z treści art. 6 p.p.s.a., udzielając skarżącemu występującemu w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczając go o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Jak bowiem wynika z akt sprawy, skarżący został zawiadomiony o terminie rozprawy i pouczony, że jego obecność nie jest obowiązkowa, a także, iż na rozprawie może zapaść wyrok, który nie będzie podlegał doręczeniu, a którego zaskarżenie będzie możliwe po uprzednim złożeniu wniosku o jego uzasadnienie w terminie 7 dni od ogłoszenia tego wyroku.
Dodatkowo na zawiadomieniu umieszczono numer telefonu do sekretariatu sądu, pod którym skarżący mógł otrzymać informację o przebiegu rozprawy w dniu 29 maja 2014 r. oraz o dacie i godzinie ogłoszenia wyroku w tej sprawie. Okoliczności powoływane we wniosku o przywrócenie terminu w niniejszej sprawie w żadnej mierze nie świadczą zatem o braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.
J. H. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie nie odpowiada prawu, ale zażalenie nie jest zasadne.
Sąd pierwszej instancji przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 28 czerwca 2014 r. Jest to data podana w nagłówku tego pisma przez samego J. H. W rzeczywistości zaś wniosek ten został złożony przez wnoszącego zażalenie osobiście w dniu 2 lipca 2014 r. Data ta wynika z prezentaty umieszczonej na piśmie przez Biuro Podawcze Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.
Zgodnie z art. 87 § 1 zd. 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak wynika z akt sprawy, J. H. zapoznał się z tymi aktami w dniu 23 czerwca 2014 r. Znajdował się wtedy w tych aktach protokół ogłoszenia orzeczenia oraz wyrok z [...] czerwca 2014 r. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu należy więc liczyć od 23 czerwca 2014 r. Termin ten mijał zatem w dniu 30 czerwca 2014 r. Skoro wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 2 lipca 2014 r., to był on spóźniony.
W myśl art. 88 zd. 1 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Na marginesie, nawet gdyby przyjąć, że termin do złożenia wniosku został zachowany, to Sąd pierwszej instancji trafnie stwierdził, że J. H. nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. J. H. otrzymał zawiadomienie o terminie rozprawy w dniu 29 maja 2014 r. Nie stawił się na nią. Jak wynika z protokołu tej rozprawy, "przewodniczący zamknął rozprawę i poinformował, że orzeczenie zostanie ogłoszone w dniu [...] czerwca 2014 r. o godz. 13:15, sala nr II". Wyrok ogłoszono na rozprawie w dniu [...] czerwca 2014 r. J. H. miał możliwość dowiedzenia się o dacie ogłoszenia wyroku, choćby przez stawienie się na pierwszej rozprawie, czy zasięgnięcie informacji drogą telefoniczną.
Nie można więc przyjąć, że J. H. uprawdopodobnił, że nie dokonał w terminie czynności bez swojej winy. "Winę" w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć jako brak zachowania szczególnej staranności, a w tym lekkomyślność czy niedbalstwo.
W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 189 i art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.