Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tegoż Sądu z dnia 28 lutego 2018 r. o oddaleniu skargi.
Sąd, powołując się na treść art. 85, art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wskazał, że nie kwestionuje, iż skarżący jest osobą chorą (co potwierdza załączona do wniosku o przywrócenie terminu karta informacyjna dokumentująca pobyt skarżącego w szpitalu specjalistycznym w N. w okresie 7-10.03.2018 r.) i ma trudności w załatwianiu codziennych spraw. Jednakże okoliczność ta nie może stanowić o przywróceniu terminu, bowiem zły stan zdrowia nie zaistniał nagle, lecz występuje co najmniej od 5 marca 2018 r. Jak wynika bowiem z przedłożonej karty informacyjnej z dnia 5 marca 2018 r. skarżący skarżył się od dwóch dni na drętwienie, mrowienie rąk i nóg, suchość w jamie ustnej oraz dolegliwości bólowe nadbrzusza oraz uczucie pieczenia i szczypania ciała – rozpoznano u niego pokrzywkę alergiczną. Ponadto z karty informacyjnej leczenia szpitalnego wynika, że skarżący został przyjęty na oddział z powodu pieczenia całego ciała, bez widocznych jakichkolwiek zewnętrznych zmian utrzymujących się od trzech dni i poprzedzonego zażywaniem antybiotyku. W trakcie hospitalizacji chory zgłaszał szereg dolegliwości somatycznych, które nie znajdowały potwierdzenia w wykonywanych badaniach i obserwacjach. Na podstawie obrazu klinicznego i prowadzonej obserwacji zalecono odbycie konsultacji w poradni zdrowia psychicznego a zatem, w ocenie Sądu, dolegliwości skarżącego nie stanowiły przeszkody nie do przezwyciężenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, podnosząc, że cierpi na różne schorzenia, co potwierdza złożona do akt sprawy dokumentacja.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Kryterium braku winy wynikające z art. 86 § 1 p.p.s.a. jako warunek przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności strony przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. Oceniając wystąpienie powyższej przesłanki, Sąd obowiązany jest przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o własne interesy (por. postanowienie NSA z 18 grudnia 2013 r., I OZ 1199/13). Oznacza to, że strona wnosząca wniosek, celem uprawdopodobnienia braku swojej winy w uchybieniu terminu, powinna wskazać na okoliczności, które nastąpiły nagle i niespodzianie, uniemożliwiając prawidłowe dokonanie czynności procesowej. Ponadto zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. konieczne jest wykazanie, że mimo dołożenia szczególnej oraz należytej staranności przy dokonywaniu czynności, do której strona jest zobowiązana, nie było możliwe przezwyciężenie przeszkody powstałej w dochowaniu terminu nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z 22 listopada 2013 r., II FZ 989/13). Chodzi więc nie tylko o uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy, np. że skarżący był chory, lecz także wykazanie, że powoływana choroba stanowiła niemożliwą do przezwyciężenia przyczynę niedochowania terminu. Konieczne jest zatem w takim przypadku wykazanie przez wnioskodawcę, że jego stan zdrowia był takiego rodzaju, iż nie pozwalał na osobiste wykonanie czynności.
W tej zaś sprawie skarżący, przedkładając Sądowi karty informacyjne dotyczące jego stanu zdrowia, uprawdopodobnił, że w trakcie biegu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku mógł znajdować się w takiej kondycji zdrowotnej, która była takiego rodzaju, że uniemożliwiała jego osobiste działanie w sprawie. Jak wynika z rozpoznania szpitalnego, skarżący cierpi na zaburzenia somatyczne. Z ich objawami w dniu 5 marca 2018 r. zgłosił się do lekarza, a w dniach od 7-10 marca 2018 r. przebywał w szpitalu. Ostatecznie zalecono konieczność konsultacji w poradni zdrowia psychicznego oraz przepisano m.in. lek na ww. zaburzenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można wykluczyć, że wskazane u skarżącego zaburzenia związane z jego ogólnym stanem zdrowia stanowiły przeszkodę w dokonaniu czynności polegającej na terminowym złożeniu wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku. Jednocześnie wskazania wymaga, że ww. zaburzenia zaistniały w trakcie biegu terminu do złożenia ww. wniosku; zaś drugiego dnia po wyjściu ze szpitala skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu, dokonując jednocześnie czynności polegającej na złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Co prawda, nie każda choroba jest przeszkodą do dokonania określonej czynności procesowej. Dlatego powołanie się przed Sądem na okoliczność choroby wymaga wykazania, że była to taka choroba, która uniemożliwiła osobiste działanie stronie. W tym celu skarżący uprawdopodobnił nie tylko sam fakt zaistnienia choroby, ale także wpływ stanu zdrowia na niemożność działania. Z przedstawionych i obiektywnie istniejących dokumentów wynikało, że skarżący cierpi na zaburzenia dot. jego ogólnego stanu zdrowia, co właśnie wskazuje na wystąpienie takiej przeszkody, która uniemożliwiła na dokonanie czynności w terminie bez swojej winy. W sytuacji gdy przeszkoda w dochowaniu terminu nastąpiła w trakcie lub ostatniego dnia biegu terminu, to okoliczność ta, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., stanowi wystarczającą przesłankę do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Ponadto w tej sprawie zostały spełnione także formalne wymogi umożliwiające zastosowanie art. 86 § 1 p.p.s.a., ponieważ wniosek o przywrócenie terminu został złożony wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. licząc od dnia 10 marca 2018 r. kiedy skarżący został wypisany ze szpitala.
Z tych względów, na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.