Postanowienie NSA z 13 września 2006 r., II OZ 848/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 13 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. K.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 czerwca 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 868/06 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Stahl przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 24 lutego 2006 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia 24 lutego 2006 r., którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Góra Kalwaria z dnia 9 stycznia 2006 r. o wymeldowaniu z pobytu stałego B. K. z małoletnimi dziećmi S. i M. z lokalu nr [...] przy ul. [...] w Górze Kalwarii. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika, że po stronie wnioskodawcy leży obowiązek wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd I instancji stwierdził, że w sprawie tej wniosek nie zawierał takich okoliczności, które przemawiałyby za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, pełnomocnik skarżącej wskazał jedynie, że wymeldowanie zrodzi poważne konsekwencje dla skarżącej o trudnym do odwrócenia charakterze. W ocenie Sądu takie uzasadnienie wniosku nie wskazuje podstaw do przyjęcia, że zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 powołanej ustawy.

Na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie przepisu art. 61 § 3 w zw. z art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W zażaleniu tym podniesiono, iż sam wniosek został wprawdzie sformułowany w końcowej części pisma, lecz okoliczności wskazujące na jego zasadność powołane były w całym uzasadnieniu skargi i nie zachodziła potrzeba ich powtórzenia. Ponadto pełnomocnik skarżącej powołując się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2006 r., sygn. akt I OZ 1471/05 podniósł, że rozstrzygnięcie Sądu I instancji narusza prawo, ponieważ wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinien podlegać uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sytuacji, kiedy Sąd nie dostrzegł przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Z treści przepisu art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jednoznacznie wynika, że wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, który domagając się zastosowania wyjątkowej instytucji powinien wniosek prawidłowo uzasadnić. Z reguły, ze względu na szczególne podstawy mogące stanowić przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, wniosek taki wymaga odrębnego uzasadnienia. Zarzuty skargi dotyczące nieprawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia nie mogą stanowić jednocześnie uzasadnienia wniosku, o którym mowa w art. 61 § 3 powoływanej ustawy, skoro z przepisu art. 61 § 1 jednoznacznie wynika, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Nie oznacza to, że umieszczenie okoliczności mających uzasadniać wniosek w samej skardze, bez wyraźnego ich wyodrębnienia od zarzutów skargi powoduje odmowę przyznania skarżącemu ochrony tymczasowej w postępowaniu. Jednakże o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie niniejszej nie mogą świadczyć powołane w skardze okoliczności. Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie stanowi ani fakt toczącej się sprawy rozwodowej skarżącej, ani fakt opuszczenia przez skarżącą miejsca stałego pobytu w obawie przed agresją męża. Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji należy wiązać z sytuacją, jaka powstanie, gdy zaskarżony akt zostanie wykonany, a następnie w wyniku rozpoznania skargi, zostanie uchylony lub stwierdzona zostanie jego nieważność. Powołane natomiast w skardze argumenty nie stanowią takiego następstwa, które rodzi niebezpieczeństwo powstania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Nie ulega wątpliwości, że zgodnie z orzecznictwem, jeżeli strona nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku, podlegający uzupełnieniu. Brak taki jest brakiem przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd i uzasadnia oddalenie wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny w obecnym składzie nie podziela zdania wyrażonego w orzeczeniu o sygn. akt I OZ 1471/05, które zostało zacytowane przez J. P. Tarno w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, Wydawnictwo Lexis Nexis również jako pogląd odrębny, uzasadniony szczególnymi okolicznościami sprawy.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.