Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wa 1474/13 WSA w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2012 r. ([...]) w sprawie ze skargi G. G. na postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w wyżej wskazanej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie G.G. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmawiając wstrzymania wykonania tej decyzji wskazał, że możliwość wskazanego w art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy a granice te wyznaczone są przez przedmiot sądowej kontroli. Sąd stwierdził, że objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzja Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2012 r. nie mieści się w granicach,,tej samej sprawy". Zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2013 r. stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] grudnia 2012 r. Decyzja ta, chociaż wydana została faktycznie w ramach szeroko rozumianej "jednej sprawy", to jednak przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej jest wyłącznie ocena zgodności z prawem postanowienia organu II instancji w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W zażaleniu na powyższe postanowienie G.G. wskazał, że wstrzymanie wykonania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej jest dla niego istotną sprawą i dlatego zwraca się do NSA o wskazanie mu drogi ochrony jego praw.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę.
Przede wszystkim należy odnieść się do dopuszczalności wstrzymania wykonania wskazanej we wniosku decyzji. Skarżący w niniejszej sprawie domagał się wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji, a więc decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2012 r. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. rozszerza możliwość wstrzymania zaskarżonych aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Kluczowe dla zakresu stosowania przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. będzie mieć zatem znaczenie jakie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności.
Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej. Tak szerokie rozumienie sprawy administracyjnej, nie umożliwia jednak, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia wydanego w I instancji, w sytuacji, gdy brak było merytorycznej kontroli dokonanej przez organ II instancji, a postępowanie zakończone zostało stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Przede wszystkim bowiem kwestia wymierzenia kary pieniężnej oraz kwestia zachowania terminu do wniesienia odwołania, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W zaskarżonym postanowieniu organ nie odnosił się do kwestii zasadności nałożonego na skarżącą obowiązku, bowiem stwierdził, że istnieje przeszkoda (uchybienie terminu do wniesienia odwołania) do merytorycznego rozpoznania sprawy. Brak jest zatem tożsamości sprawy w jej znaczeniu materialnym, co uzasadniało stwierdzenie, że decyzja Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu. Przyjęcie koncepcji dopuszczalności zbadania przez sąd administracyjny zarzutów strony skarżącej dotyczących decyzji organu I instancji, rozstrzygającej sprawę "materialną", byłoby w istocie równoznaczne z zaakceptowaniem obejścia rygorów prawnych wynikających z art. 52 p.p.s.a. stanowiących o konieczności wyczerpania toku instancji przed wniesieniem skargi.
Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.