Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyniku rozpoznania wniosku skarżącego H.K. wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia ustalającego opłatę legalizacyjną. Jako podstawę swego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), stwierdzając, że ewentualne wykonanie zaskarżonego postanowienia może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.
Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli M. i W. B. stwierdzając, iż sytuacja materialna skarżącego H. K. pozwala na uiszczenie opłaty legalizacyjnej. W ocenie skarżących fakt, iż inwestor dopuścił się samowoli budowlanej oraz to, iż stać go na budowę, jak i dalszą rozbudowę przesądza o zasadności wydania postanowienia w przedmiocie opłaty legalizacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie może zostać uwzględnione, bowiem nie zawiera uzasadnionych podstaw.
Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaistnienie przesłanek wyczerpujących dyspozycję powyższego przepisu stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyniku czego wydał zaskarżone postanowienie. Wbrew wywodom strony skarżącej Sąd I instancji podał zarówno faktyczne, jak i prawne uzasadnienie swego stanowiska.
Zarzuty skarżących M. i W. B. odnoszą się do merytorycznych kwestii objętych zaskarżonym do Sądu I instancji postanowieniem. Badanie tych zarzutów na obecnym etapie postępowania jest o tyle przedwczesne, że zaskarżone postanowienie nie przesądza o zgodności z prawem zaskarżonego do Sądu I instancji orzeczenia. Kwestie podniesione przez skarżących będą przedmiotem uwagi Sądu przy wydawaniu orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Takim orzeczeniem kończącym nie jest natomiast zaskarżone postanowienie.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżane postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem i na podstawie art. 197 w zw. z art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.