Uzasadnienie
II OZ 85 / 11
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżącej [...] Spółki z o.o. w Z. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] marca 2010 r., utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] listopada 2009 r., którą to decyzją zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę inwestycji pn. "Przebudowa i rozbudowa budynku biurowo- dydaktycznego na potrzeby [...] wraz ze zmianą sposobu użytkowania przy [...] w Z.", wydanej na rzecz Stowarzyszenie [...] w Z. Sąd pierwszej instancji wskazał, iż we wniesionej skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że realizacja określonej w niej inwestycji może wywołać nieodwracalne skutki prawne, a ponadto, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Oprócz tego zaznaczyła, że uchwały wspólnoty mieszkaniowej, na mocy których wyrażono zgodę na dzierżawę części wspólnej nieruchomości oraz zgodę na prowadzenie robót budowlanych są przedmiotem postępowania toczącego się przed sądem powszechnym, zaś postanowieniem z dnia 16 marca 2010 r. wstrzymano wykonanie obu wspomnianych uchwał. Do skargi została dołączona kserokopia postanowienia Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 16 marca 2010 r. (sygn. akt I C [...]), którym Sąd orzekł o wstrzymaniu wskazanych wyżej uchwał.
W piśmie procesowym z dnia 10 listopada 2010 r. Stowarzyszenie [...] w Z. stwierdziło, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest nieuzasadniony, gdyż przedstawione przez stronę skarżącą orzeczenia sądu powszechnego wstrzymujące wykonanie uchwał Wspólnoty Mieszkaniowej zostały uchylone przez sąd odwoławczy. Stopień zaawansowania robót budowlanych wskazuje zaś na to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mogłoby narazić inwestora na ogromne straty. Uczestnik postępowania zauważył również, że nieprawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 21 października 2010 r. sygn. akt I C [...] powództwa Wspólnoty o uchylenie wspomnianych uchwał zostały oddalone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, oddalając przedmiotowy wniosek stwierdził, iż nie sposób podzielić poglądu strony skarżącej, dotyczącego możliwości wyrządzenia kontrolowaną decyzją znacznej szkody i powstania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wskazał, iż co do zasady wykonanie robót budowlanych jest przedsięwzięciem z natury odwracalnym i tylko szczególne powody, których w niniejszej sprawie nie powołano, mogłyby uzasadnić wstrzymanie wykonania takiej decyzji. Również argument dotyczący możliwości powstania znacznej szkody nie zasługiwał na uwzględnienie, gdyż nie podano jakiego rodzaju szkoda i w jakim rozmiarze może wystąpić w razie wykonania decyzji Wojewody Śląskiego. Nadto Sąd zauważył, że zasadniczy argument strony skarżącej odpadł, bowiem postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 28 czerwca 2010 r. sygn. akt V ACz [...], uchylono skarżone postanowienia w przedmiocie zabezpieczenia powództwa.
Ze wskazanych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. oddalił wniosek.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła [...] Sp. z o. o. w Z., zaskarżając je w całości z powodu mającego istotny wpływ na treść zaskarżonego postanowienia błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę, wyrażającego się w przekonaniu, iż w przedmiotowej sprawie brak jest okoliczności uzasadniających fakt, iż nie wstrzymanie w całości wykonalności zaskarżonej decyzji nie spowoduje znacznej szkody i nieodwracalnych skutków wystąpienia.
Wskazując na powyższy zarzut, Spółka wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez uwzględnienie w całości złożonego wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu zażalenia skarżąca stwierdziła, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z treścią zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Nadto autor zażalenia podkreślił, iż skarżona decyzja została wydana na podstawie nieprawdziwego i niezgodnego z prawem oświadczenia inwestora o posiadaniu na realizację inwestycji zgody wszystkich współwłaścicieli nieruchomości. Skarżąca wskazała również na stopień ingerencji inwestora w strukturę budynku, bowiem z pierwotnego budynku pozostaną tylko ściany nośne, całkowicie zostanie zaciemniona część pomieszczeń, będących własnością Spółki. Kwestionowana inwestycja doprowadzi do spadku wartości nieruchomości, utraty części zysków, a trwałe, daleko idące zmiany w strukturze budynku będą związane z poniesieniem znacznych wydatków w przypadku przywrócenia do stanu pierwotnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Zaistnienia okoliczności wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. skarżąca Spółka nie wykazała, na co trafnie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji.
Wymaga przy tym podkreślenia, iż wstrzymanie wykonania decyzji, nie jest tożsame z rozpoznaniem zarzutów skargi w odniesieniu do zaskarżonej decyzji, te bowiem będą przedmiotem oceny Sądu w dalszym postępowaniu. Dlatego też podnoszone w zażaleniu okoliczności związane z oświadczeniem inwestora o posiadaniu zgody do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, przedstawienie zarzutu sprzeczności zaskarżonej decyzji z materiałem dowodowym oraz kwestii zaciemnienia pomieszczeń Spółki nie mogły być w ogóle przedmiotem analizy Sądu pierwszej instancji, rozpoznającego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W tym też zakresie nie można było wymagać od Sądu by dokonał on analizy akt postępowania, stwierdzając, iż w powiązaniu z argumentacją skargi oraz zawartej w niej wnioskiem o wstrzymanie wykonania, zachodzi podstawa stanowiąca o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Takie założenie strony skarżącej nie uwzględnia podstawowej kwestii, a mianowicie tego, iż to na niej ciąży obowiązek wykazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji może nieść dla strony wnioskującej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w sytuacji gdyby decyzja ta została następnie uchylona w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ocena taka, co oczywiste, musi być osadzona w realiach danej sprawy, a analiza konieczności udzielenia ochrony tymczasowej przed skutkami wykonania skarżącego aktu musi nastąpić przede wszystkim poprzez ocenę indywidualnej, konkretnej sytuacji strony skarżącej. Dlatego też tak istotnym pozostaje konieczność przytoczenia we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji odpowiedniej w tym zakresie argumentacji. Zauważyć należy, iż skarżąca oparła swój wniosek na podstawie postanowienia Sądu Okręgowego, a przez to zasadnie Sąd pierwszej instancji nie uwzględnił go z przyczyn wyczerpująco wykazanych w uzasadnieniu.
Odnośnie pozostałych zarzutów zażalenia, wskazać należało, iż prawidłowości oceny Sądu pierwszej instancji nie przeczy ewentualna konieczność przywrócenia budynku do stanu pierwotnego, bowiem inwestor realizując skarżoną decyzję czyni to na własny koszt przy uwzględnieniu konsekwencji ewentualnego uchylenia takiej decyzji.
Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.