Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 3 grudnia 2015 r., sygn. akt II SO/Wr 5/15, oddalił wniosek o wymierzenie grzywny w sprawie ze skargi J. K. o wymierzenie Radzie Miejskiej w Jelczu-Laskowicach grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie II SA/Wr 144/14.
J. K. w dniu 1 października 2015 r. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Radzie Miejskiej w Jelczu-Laskowicach grzywny w kwocie 5000 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania, wskazując, że dnia 24 stycznia 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący za pośrednictwem w/w Rady wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Jelczu-Laskowicach z dnia 26 lipca 2013 r. Nr XXXVII.275.2013 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie Laskowice gmina Jelcz-Laskowice. Powyższa skarga wpłynęła do organu w dniu 27 stycznia 2014 r.
W odpowiedz na powyższy wniosek Rada wniosła o jego oddalenie, wskazując, że w sprawie niniejszej nie zachodzą okoliczności i przesłanki przewidziane w art. 55 p.p.s.a., gdyż prawidłowo w ustawowym terminie jednego miesiąca przekazano sądowi do rozpatrzenia skargę J. K. na przedmiotową uchwałę wraz z pisemną odpowiedzią na tę skargę i aktami za pośrednictwem Poczty Polskiej.
Dalej Sąd stwierdził, że z akt sprawy o sygn. akt II SA/Wr 144/14 wynika, że skarga wpłynęła do organu w dniu 27 stycznia 2014 r. Odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy Rada przekazała do Sądu w dniu 28 lutego 2014 r. Trzydziestodniowy termin do jej przekazania, określony w art. 54 § 2 p.p.s.a., upłynął w dniu 26 lutego 2014 r.
W ocenie Sądu z uwagi na fakt, że skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zostały przekazane do WSA we Wrocławiu oraz, że spóźnienie miało wymiar dwudniowy, wymierzenie grzywny Radzie nie znajduje żadnego uzasadnienia i to zarówno jako środka mającego charakter sankcji za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 p.p.s.a., a tym bardziej jako środka dyscyplinującego do wykonania tego obowiązku przez organ.
Z tych względów Sąd nie uwzględnił wniosku.
Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie zarzucił naruszenie art. 55 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. poprzez niezastosowanie i nieuwzględnienie żądania wymierzenia grzywny oraz niezastosowanie art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. Zdaniem skarżącego przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania w określonym terminie skargi wraz z aktami sprawy jest bezwzględny, a wszystkie warunki wymierzenia grzywny zostały w niniejszej sprawie spełnione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej otrzymania. Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.).
Podkreślić należy, iż wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. nie jest obligatoryjne. Użycie przez ustawodawcę słowa "może" oznacza, iż Sąd winien, nawet przy przekroczeniu terminu, uwzględniać specyfikę i charakter danej sprawy, a także rozmiary zwłoki w przekazaniu skargi. Oznacza to, że w sytuacji, gdy skarga nie została przekazana przez organ we właściwym terminie, sąd miał wybór pomiędzy wymierzeniem grzywny (i w jakiej wysokości) a odstąpieniem od jej wymierzenia. Orzeczenie w przedmiocie wymierzenia grzywny ma zatem charakter uznaniowy. Należy zatem dopuścić także sytuację, w której sąd administracyjny odstępuje od wymierzenia grzywny.
W rozpoznawanej sprawie termin przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego minął 26 lutego 2014 r., natomiast przesłanie nastąpiło 28 lutego 2014 r. Sąd rozpoznając wniosek skarżącego uznał jednak, że wymierzenie grzywny nie jest w tej sprawie konieczne z uwagi na nieznaczne (dwudniowe) opóźnienie w przekazaniu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie należało wziąć również pod uwagę to, że pomimo opóźnienia w przekazaniu skargi wraz z aktami do sądu w dniu złożenia wniosku o wymierzenie organowi grzywny została ona już dostarczona do sądu. Ponadto, wniosek o wymierzenie grzywny organowi został złożony już po tym, jak skarżący dowiedział się o otrzymaniu przez sąd dokumentacji sprawy od organu. Ze względu na termin złożenia wniosku grzywna nie spełniałaby bowiem realnie żadnego swojego celu: ani prewencyjnego, ani też represyjnego. Przede wszystkim jednak nie dyscyplinowałaby ona organu do przekazania sądowi dokumentacji sprawy. Przekroczenie terminu do przekazania sądowi stosownej dokumentacji było zaś stosunkowo nieznaczne. Co prawda opóźnienia w wykonaniu tego obowiązku w ogóle nie powinny mieć miejsca, jednak całokształt sprawy w tym konkretnym przypadku uzasadnia odstąpienie od wymierzenia grzywny. Dlatego też, zasadnie Sąd pierwszej instancji odstąpił od wymierzenia organowi grzywny.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.