Uzasadnienie
Postanowieniem z 24 lutego 2017 r., sygnatura akt II SA/Kr 1240/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną skarżącej J. Ż. od wyroku tego Sądu z 28 czerwca 2016 r., którym oddalono skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2015 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wykonanie robót budowlanych oraz zwrócił skarżącej uiszczony wpis od skargi kasacyjnej.
Odrzucając skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca pomimo wezwania nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi kasacyjnej, tj. nie przesłała dziewięciu jej odpisów oraz nie złożyła wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy.
W zażaleniu skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżąca w zażaleniu nie podniosła żadnych zarzutów dotyczących przyczyny odrzucenia jej skargi kasacyjnej, polegającej na tym, że mimo wezwania nie złożyła odpisów tego środka zaskarżenia. Natomiast akta sądowe potwierdzają ustalenia Sądu pierwszej instancji w tym zakresie. Nadto należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, przyjął, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd oraz że złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po wyznaczonym terminie, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a., ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odrzucenie skargi, podobnie jak skargi kasacyjnej (jak w tej sprawie) jest zatem sankcją, która ma zastosowanie, jeżeli strona nie dopełniła nałożonego na nią obowiązku.
W przypadku skargi kasacyjnej przewiduje to art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst ustawy – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.).
Odnośnie do drugiej przyczyny odrzucenia skargi kasacyjnej (braku wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy) skarżąca w zażaleniu podniosła jedynie, że "nie potrafi (...) rozstrzygnąć w przedmiocie wyboru między rozpoznaniem sprawy na rozprawie i zrzeczeniem się rozprawy". Oznacza to, że skarżąca przyznaje, iż tego braku skargi kasacyjnej nie uzupełniła. Dodać należy, że wymóg, aby skarga kasacyjna zawierała wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy jest bardzo wyraźnie określony w art. 176 § 2 p.p.s.a. W związku z tym także w tym przypadku Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 178 p.p.s.a.
W tym stanie sprawy wniesione zażalenie, jako niezasadne, podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.