- Wydany
- 8 września 2016 r.
- Sąd
- r. Naczelny Sąd Administracyjny
- Rozpoznanie
- w dniu 8 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 24 maja 2016 r., sygn. akt II SO/Bk 7/16
- Skład
- Sędzia NSA Zdzisław Kostka przewodniczący
- Sprawa
- w sprawie wniosku J. W. o wymierzenie grzywny Wojewodzie [...] za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku kompletnych akt administracyjnych sprawy postanawia: oddalić zażalenie.
Postanowienie NSA z 8 września 2016 r., II OZ 855/16
Powołane przepisy
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: art. 184, art. 197 § 1, art. 197 § 2, art. 54 § 2, art. 55 § 1
W skrócie
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 24 maja 2016 r., sygn. akt II SO/Bk 7/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, po rozpoznaniu wniosku J. W., odmówił wymierzenia Wojewodzie [...] grzywny z powodu nieprzekazania przez ten organ administracji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku kompletnych akt administracyjnych w sprawie ze skargi wnioskodawczyni na decyzję Wojewody [...] z [...] listopada 2014 r., zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Bk 1251/14.
Z akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni wnioskiem z 21 marca 2016 r. zażądała wymierzenia Wojewodzie [...] grzywny z powodu nieprzekazania do WSA w Białymstoku kompletnych akt w sprawie z jej skargi na decyzję tego organu z [...] listopada 2014 r. oraz przyznania od organu na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości połowy wymierzonej grzywny. Uzasadniając wniosek twierdziła, że Wojewoda przekazał jej skargę z 9 grudnia 2014 r. do WSA w Białymstoku wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w terminie, jednakże akta sprawy były nieuporządkowane i niekompletne. W szczególności wnioskodawczyni wskazała 10 konkretnych dokumentów, których nie było w aktach, a które w jej ocenie powinny się były w nich znaleźć.
Odmawiając wymierzenia organowi administracji grzywny Sąd pierwszej instancji przyjął, że Wojewoda [...] wykonał obowiązki, które na nim spoczywały stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a., w szczególności skargę wnioskodawczyni z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy przekazał do WSA w Białymstoku w terminie określonym w tym przepisie, gdyż skarga do organu administracji wpłynęła w dniu 9 grudnia 2014 r., a do sądu administracyjnego została przekazana wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 30 grudnia 2014 r. Sąd pierwszej instancji zaznaczył przy tym, że wnioskodawczyni nie kwestionuje tego, iż organ administracji skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy złożył do sądu administracyjnego w terminie. Wskazał, że jej zarzuty dotyczą "oceny materialnej i formalnej dołączonych do sprawy akt organów obu instancji". Odnosząc się do tych zarzutów Sąd pierwszej instancji stwierdził, że nie stanowią one przesłanki wymierzenia grzywny. Zdaniem Sądu pierwszej instancji "ocena (...) załączonego do sprawy materiału dowodowego, w tym jego kompletność stanowiła przedmiot badania we wszczętym na skutek wniesionej skargi postępowaniu sądowoadministracyjnym, zakończonym wydaniem (...) wyroku z dnia 17 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Bk 1251/14 oddalającym skargę". Sąd pierwszej instancji wskazał, że w tej sprawie wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną i w związku z tym stwierdził, że w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym "należałoby podnosić ewentualne zarzuty dotyczące braku dokumentacji mającej w ocenie skarżącej wpływ na podjęte przez Sąd orzeczenie". Z tego względu zdaniem Sądu pierwszej instancji w postępowaniu z wniosku o wymierzenie organowi administracji grzywny nie może być dokonywana ocena dokumentów załączonych do akt sprawy o sygnaturze II SA/Bk 1251/14. Mając to na uwadze Sąd pierwszej instancji uznał, że brak było podstaw do wymierzenia organowi administracji grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.
W zażaleniu na postanowienie wnioskodawczyni wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz o zobowiązanie tego Sądu do dokonania "autokontroli własnego wyroku z dnia 17 grudnia 2015 r.".
Uzasadniając zażalenie twierdziła, że brak kompletnych akt administracyjnych miał wpływ na wynik sprawy z jej skargi. Podniosła, że o tym, iż Wojewoda [...] rozpatrzył jej odwołanie od decyzji Starosty H. na podstawie niepełnych akt świadczy stwierdzony w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia fakt, że akta tego organu zostały uzupełnione z inicjatywy wnioskodawczyni o jej pismo z 21 września 2014 r. wraz z 17 załącznikami, które Starosta do Sądu administracyjnego przesłał dopiero w dniu 9 marca 2015 r., a więc po terminie. Twierdziła, że Wojewoda [...] posiadał wskazane pismo z 21 września 2014 r., lecz bez załączników, które w jej ocenie były istotnymi w sprawie dowodami. W tych okolicznościach zdaniem wnioskodawczyni zachodziło rażące naruszenie art. 54 § 2 p.p.s.a.
W piśmie z 5 sierpnia 2016 r. wnioskodawczyni, uzupełniając zażalenie twierdziła, że Sąd administracyjny rozpoznał jej sprawę ze skargi na decyzję Wojewody [...] z [...] listopada 2014 r. w oparciu o niepełny materiał dowodowy.
Organ administracji w odpowiedzi na zażalenie wniósł o jego oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z wniosku o wymierzenie grzywny, zażalenia oraz stanowiącego jego uzupełnienie pisma z 5 sierpnia 2016 r. wynika, że wnioskodawczyni uważa, iż Wojewoda [...] wydając decyzję z [...] listopada 2014 r. nie uwzględnił wszystkich istotnych w sprawie dokumentów i także tych dokumentów nie przekazał do WSA w Białymstoku w terminie przewidzianym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity – Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), co spowodowało, że Sąd administracyjny niezasadnie oddalił jej skargę na tę decyzję wyrokiem z 17 grudnia 2015 r., sygn. akt II SA/Bk 1251/14. W tych okolicznościach trafne jest stanowisko Sądu pierwszej instancji, że brak podstaw do wymierzenia organowi administracji grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Złożony w sprawie wniosek o wymierzenie grzywny prowadził bowiem w istocie do oceny zgodności z prawem zarówno decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2014 r., jak i wyroku WSA w Białymstoku z 17 grudnia 2015 r., co jest niedopuszczalne, gdyż taka ocena może być dokonana wyłącznie w postępowaniu w sprawie ze skargi kasacyjnej, którą wnioskodawczyni od wspomnianego wyroku wniosła. Trafne jest tym samym stanowisko Sądu pierwszej instancji, który wskazuje, uzasadniając odmowę wymierzenia organowi administracji grzywny, że wnioskodawczyni powinna swoje twierdzenia dotyczące tego, że akta administracyjne nie zawierały wszystkich istotnych dokumentów podnieść we wniesionej skardze kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze NSA, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.
Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.