Uzasadnienie
II OZ 86 / 11
Postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjne wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez I. C. decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] grudnia 2009 r., utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] października 2009 r., orzekającej o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji zawartej w skardze strona podniosła, iż organ błędnie ustalił stan faktyczny sprawy, gdyż skarżąca nie opuściła przedmiotowego lokalu dobrowolnie, lecz została z niego usunięta wraz z dziećmi siłą przez asystujących komornikowi policjantów, po odjeździe których wróciła do mieszkania i dalej wraz z rodziną w nim mieszkała. Ponadto skarżąca wskazała, że Sąd uchylił czynności komornika z powodu naruszenia przez niego prawa, co skutkuje nieważnością tej czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2010 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż nie dostrzegł, aby w niniejszej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Po rozpoznaniu zażalenia I. C. na powyższe postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 lipca 2010 r. sygn. akt II OZ 665/10 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał wniosek do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, uznając, że nie odniósł się on do okoliczności przestawionych przez stronę we wniosku.
Po ponownym rozpoznaniu wniosku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 16 listopada 2010 r. wstrzymał wykonanie skarżonej decyzji. Sąd dokonując analizy instytucji, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) uznał, że okoliczności niniejszej sprawy dają podstawę by uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji w przedmiocie wymeldowania, jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, może spowodować wystąpienie skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uwzględniając wniosek skarżącej Sąd miał na uwadze ewentualne szkody oraz skutki wynikające z braku stałego meldunku związane z codzienną egzystencją skarżącej.
Z uwagi na przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.
Zażalenie na powyższe postanowienia wniosła E. L., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Zdaniem strony wnoszącej zażalenie, żadna z okoliczności podniesionych przez I. C. nie wskazuje na wystąpienie niebezpieczeństw, o których mowa w tym przepisie, a odmienne twierdzenia nie są oparte ani na logice, ani na przepisach. Ponadto strona wnosząca zażalenie stwierdziła, iż wbrew twierdzeniom skarżącej w przedmiotowej sprawie, eksmisja została wykonana, a Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi- Południe oddalił skargę Z. C. na czynności komornika (sygn. akt KM [...]).
Odpowiedź na zażalenie złożyła I. C., wnosząc o jego odrzucenie lub oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na stronie. Wyjaśnić też należy, iż celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2008 r. sygn. akt II OZ 741/08, LEX nr 493666).
Uwzględniając przedstawione wyżej uwarunkowania w okolicznościach przedmiotowej sprawy, należało podzielić ocenę Sądu pierwszej instancji dokonaną w zaskarżonym postanowieniu, że wykonanie zaskarżonej decyzji w przedmiocie wymeldowania, jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy, może spowodować wystąpienie niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do argumentów zawartych w zaskarżonym zażaleniu, uznać należało, iż nie zostały w nim przedstawione takie okoliczności, które zdołałyby powyższą ocenę skutecznie zakwestionować.
Mając na uwadze przytoczone wyżej względy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.