Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 24 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi H. M. (dalej również jako "skarżąca") na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej "MWINB") z dnia [...] sierpnia 2015 r., w przedmiocie nakazu doprowadzenia drzwi wejściowych do lokalu do stanu poprzedniego, w punkcie pierwszym odrzucił skargę, zaś w punkcie drugim zwrócił skarżącej kwotę 500 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał na art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) mówiący, iż skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie skarga została doręczona skarżącej w dniu [...] sierpnia 2015 r. Oznacza to że termin 30 dni na złożenie skargi przypadał na dzień [...] września 2015 r. (niedziela) – w uzasadnieniu postanowienia błędnie podano dzień [...] sierpnia 2015 r. Zgodnie z art. 81 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarga została nadana w dniu [...] października 2015 r., czyli już po upływie terminu do jej skutecznego wniesienia. Dodatkowo postanowieniem z dnia 5 października 2016 r. odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła H. M. domagając się jego uchylenia w całości. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że przesyłkę, zawierającą decyzję organu, skierowaną do niej w sierpniu 2015 r. odebrał jej mąż. Skarżąca przebywała wtedy na wsi opiekując się bratem, który uległ wypadkowi samochodowemu. Mąż nie przekazał informacji o przesyłce żonie, co wynika z jego oświadczenia złożonego razem ze skargą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Konsekwencją uchybienia terminu do wniesienia skargi jest jej odrzucenie – art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W postępowaniu administracyjnym i w postępowaniu sądowym, ustawodawca wiąże z doręczeniem rozstrzygnięć doniosłe skutki procesowe, bowiem od daty doręczenia liczyć należy terminy do dokonania określonych, przewidzianych prawem czynności, w tym do wystąpienia z odwołaniem, zażaleniem czy skargą do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w związku z wniesieniem skargi po terminie Sąd I instancji zasadnie odrzucił ją na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Przepisy proceduralne zakładają pewien miernik należytej staranności, z którym strona powinna działać we wszczętym przez siebie postępowaniu. Staranności wymaga się zwłaszcza w przestrzeganiu stosownych terminów. Odnosząc się zatem do kwestii niedostarczenia przesyłki przez upoważnionego doręczyciela do rąk własnych skarżącego zauważyć należy, że stosownie do art. 72 § 1 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – zarządcy domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Powołany przepis wskazuje więc na jedną z form tzw. doręczeń zastępczych, kiedy to przesyłka nie zostaje doręczona bezpośrednio do rąk jej adresata, lecz przyjmuje się fikcję prawną, iż takie doręczenie nastąpiło. Przepisy regulujące doręczenia zastępcze mają na celu umożliwienie prawidłowego przebiegu postępowania zwłaszcza w przypadkach, gdy dokonanie doręczenia samemu adresatowi jest utrudnione np. z uwagi na jego nieobecność pod wskazanym adresem, co jak wynika z wyjaśnień skarżącej miało miejsce w niniejszej sprawie.
W związku z powyższym skoro przesyłkę zawierającą decyzję organu z [...] sierpnia 2015 r. odebrał pod właściwym adresem mąż skarżącej, co nie jest kwestionowane w sprawie, to doręczenie to należy uznać za skuteczne. Osoba ta składając podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zobowiązała się bowiem do oddania przesyłki. Mąż skarżącej sam przyznał w złożonym oświadczeniu, że "schował list do szuflady i zapomniał żonie powiedzieć". Prawomocnym postanowieniem z dnia 5 października 2016 r. WSA w Warszawie odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Sytuacja ta nie pozostawia zatem wątpliwości, że strona uchybiła terminowi do wniesienia skargi z własnej winy co wykluczało możliwość odmiennej oceny sprawy, niż ta wyrażona w postanowieniu WSA w Warszawie z dnia 24 listopada 2016 r.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.