Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd podkreślił, że to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie. W niniejszej sprawie zdaniem WSA w Warszawie P. S.A. z siedzibą w W. (dalej Spółka) nie przytoczyła w swoim wniosku okoliczności, których obowiązek podania wynika z art. 61 § 3 p.p.s.a. Spółka nie przedstawiła w ocenie Sądu I instancji argumentów, które uzasadniałyby uznanie za wiarygodne twierdzeń, że w razie wykonania decyzji poniesie ona znaczną szkodę. Samo złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może stanowić wystarczającego uzasadnienia dla wstrzymania jego wykonania.
Zażaleniem P. S.A. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyła powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Spółki, w zawartym w skardze wniosku wyraźnie wskazano, że wypełnienie obowiązku wynikającego z decyzji MWINB z dnia [...] lutego 2017 r. wiąże się z poniesieniem znacznych nakładów finansowych i jednocześnie uzasadnia, że niemożliwym ze względów technicznych byłoby również odwrócenie skutków przedmiotowej decyzji w przypadku jej wykonania. W dalszej części zażalenia pełnomocnik spółki powołując się na tezy z orzecznictwa podniósł, że brak jest podstaw do przyjęcia poglądu, że przepisy p.p.s.a. nakładają na skarżącego obowiązek uprawdopodobnienia określonych w art. 61 § 1 p.p.s.a. przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Do skarżącego należy jedynie złożenie wniosku rozumianego jako żądanie wstrzymania wykonania aktu bez konieczności uprawdopodobnienia okoliczności stanowiących podstawę wniosku. W związku z powyższym Spółka wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zawiera usprawiedliwione podstawy.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Zasadnicze znaczenie w zaskarżonym rozstrzygnięciu Sadu I instancji miała okoliczność, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Co do zasady uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Brak dokładnego wskazania przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 ustawy utrudnia bowiem Sądowi ocenę zasadności złożonego przez stronę wniosku.
Jednocześnie przyznać należy, że sąd administracyjny nie jest ograniczony wyłącznie do podanych przez wnioskodawcę okoliczności uprawdopodabniających konieczność zastosowania środka w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Jakkolwiek bowiem okoliczności przemawiające za wstrzymaniem aktu powinna przedstawić w pierwszej kolejności wnioskująca strona, to jednak sąd administracyjny zasadność jej wniosku bada z uwzględnieniem argumentów nie tylko w nim podniesionych, ale także w aspekcie całokształtu okoliczności sprawy.
Strona w zażaleniu powołuje się na dwie okoliczności, w jej ocenie, uzasadniające wniosek, a mianowicie duże nakłady finansowe oraz niemożliwe ze względów technicznych odwrócenie skutków decyzji.
Jeżeli chodzi o pierwszą kwestię to ustawodawca w art. 61 § 3 p.p.s.a. posługuje się pojęciem "znacznej szkody", co oznacza, że dla wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie wystarcza samo jej wystąpienie, lecz jeszcze jej rozmiar dla zobowiązanego musi być co najmniej znaczny. Oznacza to, że sama wysokość określonej kwoty pieniężnej nie świadczy automatycznie o wystąpieniu przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Kwota ta musi być bowiem odniesiona do całokształtu aktualnej sytuacji majątkowej skarżącej, w tym jej płynności finansowej (v. postanowienie NSA z 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt II GZ 613/17). Spółka w żaden sposób nie wykazała jak koszt ewentualnego wykonania decyzji wpłynie na jej sytuację finansową.
Zupełnie odmiennie w ocenie Naczelnego Sądu należy natomiast ocenić kwestię prac technicznych. Zasadności przeprowadzenie prac jest przedmiotem skargi w niniejszej sprawie i nie może być oceniana na etapie wniosku o wstrzymanie decyzji. Nie można jednak nie wziąć pod uwagę, że jak wynika m.in. z akt administracyjnych, przedmiotowe prace mają na celu remont przejścia pod torami głównie ze względów estetycznych. Z akt nie wynika bowiem aby aktualny stan przejścia stanowił zagrożenie dla życia lub zdrowia co zmieniałoby całkowicie ocenę w sprawie. Konieczność wykonania prac i poniesienia kosztów ich wykonania w przypadku korzystnego dla Spółki rozstrzygnięcia sprawy mogłaby zatem okazać się zupełnie bezpodstawna i ponadto przynieść trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.