Postanowienie NSA z 12 lutego 2010 r., II OZ 87/10

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 12 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Rz 982/09 wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Podkarpackiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Rzeszowie z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych uchybień w zakresie ochrony przeciwpożarowej postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie.

Skład

Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska

Uzasadnienie

Uzasadnienie:

W dniu 14 grudnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga W.N. na decyzję Podkarpackiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Rzeszowie z dnia [...] października 2009 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia [...] września 2009 r. nr [...], w której to nakazano W.N. usunięcie miału węglowego zgromadzonego pomiędzy budynkami w terminie 14 dni.

Zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2010 r. Przewodniczy Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, podając jako podstawę ustalenia ww. wpisu § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

Na powyższe zarządzenie W.N. wniósł zażalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż Sąd Wojewódzki błędnie przyjął, że sprawa z jego skargi dotyczy budownictwa i architektury, w sytuacji gdy dotyczy ona ochrony przeciwpożarowej, a zatem przedmiotu, który nie został enumeratywnie wymieniony w § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia. W tym stanie rzeczy - zdaniem skarżącego - zastosowanie powinien mieć § 2 ust. 6 tegoż rozporządzenia, w myśl którego w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1-5 wpis stały wynosi 200 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest zasadne.

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Jeżeli opłata taka nie została w ogóle uiszczona albo została uiszczona w zbyt małej wysokości przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia tej skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.), w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania uiścił stosowną opłatę. Kwoty wpisów od skarg należnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym określa natomiast rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., zwane dalej: "rozporządzeniem"). W rozporządzeniu tym wskazano, iż w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym zależnym od wartości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, pobierany jest wpis stały w kwocie określonej w tym rozporządzeniu zależnie od rodzaju sprawy lub przedmiotu zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2 ust. 1-6, § 3 i § 4 rozporządzenia).

W zaskarżonym zarządzeniu z dnia 7 stycznia 2010 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, podając jako podstawę § 2 ust. 3 pkt 1 ww. rozporządzenia. Przepis ten stanowi, iż w sprawach skarg z zakresu budownictwa i architektury (nieobjętych wpisem stosunkowym) pobiera się wpis stały w kwocie 500 zł. W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wskazał jednak, iż podstawą ustalenia wpisu w jego sprawie z zakresu ochrony przeciwpożarowej powinien być § 2 ust. 6 rozporządzenia, bowiem ta kategoria spraw nie zalicza się do żadnych wymienionych w rozporządzeniu, a zatem zgodnie ze wskazanym przepisem wpis powinien wynieść 200 zł.

Takie stanowisko podziela również Naczelny Sąd Administracyjny. Sprawy z zakresu szeroko pojętej ochrony przeciwpożarowej nie mogą być zaliczane do spraw dotyczących budownictwa i architektury, bowiem nie mieszczą się w ścisłym pojęciu budownictwa. Budownictwo należy rozumieć jako działalność obejmującą sprawy projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych. Natomiast ochrona przeciwpożarowa - stosownie do art. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380 t.j.) - polega na realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, klęską żywiołową lub innym miejscowym zagrożeniem poprzez: 1) zapobieganie powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia;

2. zapewnienie sił i środków do zwalczania pożaru, klęski żywiołowej lub innego miejscowego zagrożenia;
3. prowadzenie działań ratowniczych. Sprawy z zakresu ochrony przeciwpożarowej mogą więc dotyczy sfery budownictwa, ale mogą również być związane z innymi działami niż budownictwo. W tej sytuacji należy podzielić stanowisko zawarte w zażaleniu, iż w sprawach z zakresu ochrony przeciwpożarowej należy pobierać wpis od skargi w wysokości 200 zł, przyjmując za podstawę § 2 ust. 6 rozporządzenia. Podkreślić przy tym należy, iż takiemu stanowisku nie stoi na przeszkodzie Załącznik Nr 1 do Zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych. W załączniku tym znajduje się wykaz symboli spraw, ich oznaczeń i opisów oraz przedmiotów spraw w ramach poszczególnych symboli. Ochrona przeciwpożarowa w wykazie tym została ujęta w ramach symbolu 601 - budownictwo. Wskazane zarządzenie Prezesa NSA i załącznik do tego zarządzenia mają jednak jedynie charakter porządkowy i regulują kwestie wewnętrznej organizacji pracy sądów administracyjnych, nie mogą zatem i nie mają skutku zewnętrznego.

W tym stanie rzeczy należało rozpoznawane zażalenie uznać za zasadne i na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.