Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 stycznia 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 1046/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie odrzucił skargę Z. B. (dalej: "skarżący") na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) z [...] marca 2019 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania.
W uzasadnieniu swego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z 17 października 2019 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem jej odrzucenia.
Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 23 października 2019 r. Do 16 stycznia 2020 r. skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego.
Sąd pierwszej instancji w tych okolicznościach uznał, że należało odrzucić skargę, z uwagi na fakt, iż termin na dokonanie wpisu od niej upłynął 30 października 2019 r., a skarżący nie uiścił w tym terminie należnego wpisu.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł Z. B., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie.
Zdaniem skarżącego sędzia sprawozdawca WSA w Warszawie "usunęła z akt" wnioski skarżącego o zwolnienie go od kosztów sądowych, ponieważ "działa przeciwko niemu". Skarżący w dalszej części uzasadnienia podnosi, że sąd "ukrywa wniosek o wyłączenie tej sędzi".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm., Ppsa), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni do dnia doręczenia wezwanie. Stosownie do art. 220 § 3 Ppsa, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie skarżący nie kwestionuje, że mimo wezwania nie uiścił wpisu od skargi (termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie). Podnosi jednakże, iż złożył ponowne wnioski o przyznanie prawa pomocy, które – jego zdaniem – sędzia sprawozdawca WSA w Warszawie Monika Kramek "usunęła z akt" oraz wnosił o wyłączenie jej od rozpoznania przedmiotowej sprawy.
W niniejszej sprawie skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie został zwolniony z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Wbrew temu, co zarzuca skarżący we wniesionym zażaleniu, w aktach dotyczących prawa pomocy (pod sygn. akt VII SPP/Wa 209/19 i VII SPP/Wa 510/19) dołączonych do akt VII SA/Wa 1046/19 znajdują się wnioski o przyznanie mu prawa pomocy. Pierwszy z nich (w sprawie VII SPP/Wa 209/19) został już prawomocnie rozpoznany postanowieniem WSA w Warszawie z 15 października 2019 r. utrzymującym w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego WSA w Warszawie z 27 czerwca 2019 r. o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych, a co zaś tyczy się drugiego z nich (w sprawie VII SPP/Wa 510/19) – postanowieniem starszego referendarza sądowego WSA w Warszawie z 7 lutego 2020 r. odmówiono zmiany postanowienia referendarza sądowego z 27 czerwca 2019 r., VII SPP/Wa 209/19.
Od powyższego postanowienia wpłynął w terminie sprzeciw skarżącego, który zostanie rozpoznany po rozpoznaniu wniosku o wyłączenie sądu w sprawie VII SA/Wa 1046/19 (zarządzenie k. 18 akt VII SPP/Wa 510/19). Wskazać przy tym należy, że złożenie kolejnych wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych nie uchyla skutków prawomocnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy na toczące się postępowanie ze skargi. Ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, bez względu na zmianę jego treści oraz zakresu żądania w stosunku do pierwotnego wniosku, nie wpływa również na bieg terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 21 lutego 2017 r., II OZ 134/17; z 21 marca 2018 r., II OZ 308/18; z 11 kwietnia 2019 r., II OZ 304/19 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl - CBOSA).
Odnosząc się do dalszych zarzutów wskazanych w zażaleniu, zwrócić należy uwagę, że postanowieniem z 27 listopada 2020 r. WSA w Warszawie odmówił wyłączenia sędziego WSA w Warszawie Moniki Kramek od rozpoznawania przedmiotowej sprawy. Od tego postanowienia wniesiono zażalenie, które nie zostało jeszcze wprawdzie rozpoznane przez Naczelny Sąd Administracyjny (m. in. z uwagi na oczekiwanie na uzupełnienia przez stronę braków zażalenia), ale podkreślić należy, że wniosek o wyłączenie sędziego WSA w Warszawie Moniki Kramek wpłynął w dniu 13 lutego 2020 r., a zatem po dniu wydaniu zaskarżonego postanowienia. W sprawie nie doszło zatem do naruszenia art. 20 § 3 Ppsa, z którego wynika, że do czasu rozstrzygnięcia sprawy o wyłączenie sędzia może spełniać tylko czynności nie cierpiące zwłoki. Z akt sprawy wynika także, iż pomimo skutecznie doręczonego w dniu 23 października 2019 r. skarżącemu zarządzenia o wpisie i pouczeniu o skutkach jego niewykonania, w zakreślonym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi.
W związku z powyższym, sąd pierwszej instancji prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 Ppsa.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.