Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 lipca 2015 r., VII SA/Wa 229/15 (dalej postanowienie z 22 lipca 2015 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił D. C. (dalej skarżący) wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej WINB) z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] (dalej decyzja z [...] listopada 2014 r.) w przedmiocie nakazu rozbiórki nośnika reklamowego.
Skarżący we wniosku o wstrzymanie podał, że w związku z uprawomocnieniem się decyzji nakazującej rozbiórkę i niewykonaniem obowiązku organ wszczął postępowanie egzekucyjne. Skarżący wskazał, że przestał być właścicielem nieruchomości na której usytuowano nośnik reklamowy. W toku postępowania egzekucyjnego nałożono na skarżącego grzywnę w wysokości 10.000 zł, a następnie wydano postanowienie o zastosowaniu wykonania zastępczego, w którym określono przybliżony koszt wykonania zastępczego na kwotę 80.000 zł. Wykonanie decyzji spowoduje zniszczenie konstrukcji będącej przedmiotem postępowania, co doprowadzi do powstania nieodwracalnych skutków.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć miejsce tylko wtedy, gdy w odniesieniu do konkretnych zdarzeń, skarżący wykaże, że wykonanie tej decyzji przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał okoliczności, które stanowiłyby uprawdopodobnienie istnienia warunków do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Przedmiotem sprawy jest decyzja o nakazie rozbiórki, a przedstawiona przez stronę argumentacja odnosi się do postanowień wydanych w trybie egzekucji administracyjnej, które są tylko pośrednio związane ze sprawą, wydane zostały jednak w odrębnym postępowaniu, w toku którego skarżący może je kwestionować.
Sąd uznał za niezasadny argument wskazujący na nieodwracalne zniszczenie materiałów z jakich zbudowany jest nośnik reklamowy. Konstrukcja reklamowego nośnika oparta jest na metalowych rurkach, stanowiących rusztowanie przymocowane do budynku, służące do rozpięcia na nim wielkoformatowych powłok i lampach doświetlających ekspozycję. Całość konstrukcji z pewnością da się zdemontować w sposób umożliwiający ponowne jej użycie. Powołując się na orzecznictwo stwierdził, że dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie znaczne dla skarżącego, przy czym Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się z poniesieniem kwoty, która będzie dla skarżącego znacząca w kontekście jego ogólnej sytuacji majątkowej. Wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę ze swej istoty powoduje zmianę stanu rzeczy, to jednak nie oznacza, że w każdym przypadku rozbiórka rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powoduje trudne do odwrócenia skutki (k. 22-25, 46-48 akt sądowych).
Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wywiódł D. C. zarzucając naruszenie art. 61 § 3 ppsa przez przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę, wiążące się z obciążeniem strony kosztami w wysokości 80.000 zł oraz ewentualnie zniszczenia konstrukcji, nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] listopada 2014 r. Wskazując na powyższe, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia (k. 58-60 akt sądowych).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa), po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania.
Sąd orzeka bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy.
Analiza wniosku w przedmiotowej sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji potwierdza stanowisko zawarte w postanowieniu z 22 lipca 2015 r., że skarżący nie uprawdopodobnił przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że okoliczności podane przez skarżącego we wniosku nie pozwalają na uznanie, że w sprawie mamy do czynienia z możliwością wystąpienia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym zwrócić uwagę, że instytucja ochrony tymczasowej winna być stosowana wyjątkowo, a przesłanki warunkujące jej zastosowanie wykładane ściśle.
Przy demontażu nośnika reklamowego nie zachodzi przesłanka w postaci trudnych do odwrócenia skutków, gdyż jak wskazują zdjęcia zawarte w aktach administracyjnych, demontaż nośnika reklamowego, składającego się z metalowych rurek i lamp, łatwych do demontażu i ponownego montażu (w warunkach zgodności z prawem), bez groźby zniszczenia elementów składowych konstrukcji (k. 5-10, 14-17, 65-67, 139-142 akt WINB).
Kwota 80.000 zł jako koszt wykonania zastępczego, nie jest szkodą, o której mowa w art. 61 § 3 ppsa.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 197 § 2 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.