Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 28 lutego 2006 r., którym uchylono postanowienie organu I instancji z dnia 29 listopada 2005 r. w części ustalającej wysokość grzywny w celu przymuszenia na kwotę 19.718 zł. i orzeczono wysokość grzywny w kwocie 35.898 zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, iż podniesione we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia okoliczności nie dowodzą, że w związku z wykonaniem zaskarżonego postanowienia przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dodatkowo Sąd zaznaczył, że skarżący mogą uniknąć wpłaty grzywny wykonując obowiązek rozbiórki samowolnie dobudowanej i nadbudowanej części pawilonu handlowego.
W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżących adwokat R. M. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i "zobowiązanie organu administracyjnego II instancji do wstrzymania wykonania postanowienia Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 28 lutego 2006 r." Pełnomocnik skarżących zauważył, że na skutek wniesienia odwołania, skarżący są zobowiązani do uiszczenia znacznie podwyższonej kwoty grzywny, co powoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody i może spowodować "nieodwracalną ruinę finansową" skarżących. Pełnomocnik podniósł także, iż za wstrzymaniem wykonania orzeczenia przemawia fakt nie poddania kontroli instancyjnej prawidłowości ustalenia wysokości kary i sankcjonowanie przez Sąd takiej sytuacji. Powyższe przesłanki wypełniają według pełnomocnika skarżących określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) warunki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd może na wniosek strony postanowić o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wystąpienia negatywnych skutków wykonania zaskarżonego aktu, o których mowa w przepisie art. 61 § 3, przed rozpoznaniem sprawy przez sąd, występuje w sytuacji, w której zaskarżony akt zostanie wykonany, a następnie w wyniku uwzględnienia skargi zostanie uchylony lub stwierdzona zostanie jego nieważność. Badaniu na etapie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności nie podlega jednak zasadność skargi, ani legalność aktu. Przedmiotem oceny może być wyłącznie niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Stosownie do art. 61 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, z czego wynika konieczność rzetelnego uzasadnienia wniosku przez skarżącego, tymczasem zawarty w skardze wniosek nie zawiera żadnych okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo nastąpienia negatywnych, nieodwracalnych skutków dla skarżących. Podobnie w zażaleniu jedynie lakonicznie wskazano, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia może spowodować "nieodwracalną ruinę finansową" skarżących.
Dodatkowo wskazać należy, że wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2005 r. oddalono skargę kasacyjną skarżących od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie oddalającego skargę na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 8 stycznia 2003 r., tym samym skarżący są zobowiązani do wykonania nakazu rozbiórki. Podkreślić natomiast trzeba, że stosownie do art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954, t.j.) w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, iż nie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Z powyższych przyczyn, na podstawie art.184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.