Uzasadnienie
D. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody M. z dnia [...] kwietnia 2017 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Do skargi dołączyła dowód opłaty sądowej w kwocie 100 zł.
Zarządzeniem z dnia 13 czerwca 2017 r. Przewodniczący VII Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do uzupełnienia uiszczonego wpisu sądowego w brakującej kwocie 400 zł od skargi na powyższą decyzję. Jako podstawę wezwania Przewodniczący Wydziału wskazał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") i § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie").
Na powyższe zarządzenie zażalenie wniosła D. K., wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniosła, że w postępowaniu o sygn. akt VII SA/Wa 1327/17, które dotyczy tej samej inwestycji inną stronę wezwano do uiszczenia kwoty 100 zł, co powoduje naruszenie zasad równości podmiotów względem prawa. Ponadto skarżąca wskazała, iż z treści § 2 ust. 5 rozporządzenia wynika, że wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Zdaniem skarżącej, w tej sprawie przepis ten ma zastosowanie, ponieważ zaskarżoną decyzją uchylono decyzję organu I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały.
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Wojewody M. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 tego rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Nie ulega wątpliwości, że sprawa zainicjowana skargą na decyzję w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę jest sprawą z zakresu budownictwa i architektury, gdyż decyzja ta została wydana na podstawie przepisów ustawy – Prawo budowlane.
Z uzasadnienia wniesionego zażalenia wynika, iż skarżąca kwestionuje wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, powołując się na tożsamą sprawę innego podmiotu o sygn. VII SA/Wa 1327/17. Należy jednak zauważyć, że przedmiotem skargi w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1327/17 jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia. W sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wpis wynosi 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 1 powołanego rozporządzenia). Natomiast w tej sprawie zaskarżona została decyzja o pozwoleniu na budowę, a nie postanowienie.
Ponadto skarżąca wskazała, iż z treści § 2 ust. 5 rozporządzenia wynika, że wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Zdaniem skarżącej, w tej sprawie przepis ten ma zastosowanie, ponieważ zaskarżoną decyzją uchylono decyzję organu I instancji. To stanowisko jest błędne, gdyż przepis § 2 ust. 5 rozporządzenia dotyczy decyzji wydanych w nadzwyczajnych trybach postępowania administracyjnego, tj. w trybie wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145-152 k.p.a.), stwierdzenia nieważności (art. 156-159 k.p.a.), uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej (art. 154-155, 161 k.p.a.) albo wygaśnięcia aktu (art. 162 k.p.a.).
Natomiast zaskarżona w tej sprawie decyzja kasacyjna organu odwoławczego została wydana w trybie zwykłym, zatem wpis od skargi na tę decyzję prawidłowo został ustalony na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.