Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 18 stycznia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2710/16, odrzucił skargę T. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] października 2016 r., którą utrzymano w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji, wskazując, że skarżący nie uczynił zadość zarządzeniu z 5 grudnia 2016 r., którym został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego.
Sąd pierwszej instancji prawomocnym postanowieniem z 14 marca 2017 r. odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Nie ulega wątpliwości, że skarżący zarządzeniem z 5 grudnia 2016 r. został wezwany do usunięcia braku fiskalnego skargi poprzez uzupełnienie wpisu sądowego o kwotę 100 zł. W podstawie prawnej wezwania podano § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193), zgodnie z którym wpis stały wynosi w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie stwierdzenia nieważności 200 zł. Skarżący wraz z wniesieniem skargi uiścił 100 zł. Wezwanie z 5 grudnia 2016 r. należało wykonać, zgodnie z pouczeniem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Bezspornym jest, gdyż skarżący faktu tego nie kwestionuje, że wezwanie to nie zostało wykonane.
Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że nieuzupełnienie braku fiskalnego skargi, pomimo wystosowanego wezwania, uzasadniało jej odrzucenie stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.).
W zażaleniu skarżący nie podniósł żadnych argumentów mogących podważyć te ustalenia. Cała argumentacja odnosi się do wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia wpisu sądowego, który to wniosek został oddalony prawomocnym postanowieniem Sadu pierwszej instancji z 14 marca 2017 r.
W tym stanie sprawy stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a wniesione na nie zażalenie niezasadne.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Ponadto NSA, na podstawie art. 156 § 1 i 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a., sprostował oczywistą omyłkę w postanowieniu Sądu pierwszej instancji, polegającą na wskazaniu błędnej daty zaskarżonej decyzji organu administracji.