Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił wniosek o wyłączenie sędziego NSA G. G. od orzekania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu podano, że skarżąca nie uzasadniła w sposób wiarygodny istnienia uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności sędziego w sprawie niniejszej.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca podniosła, że jej zdaniem sędzia NSA G. G. podlega wyłączeniu od orzekania w niniejszej sprawie z mocy prawa bowiem uczestniczyła jako sędzia sprawozdawca w wydaniu orzeczenia w sprawie II SAB/Bk 49/08 co powoduje, że nie może orzekać po raz drugi w tej samej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżone postanowienie należało uchylić.
W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd wskazał, iż sędzia oświadczyła, że nie istnieją żadne okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności natomiast argumentacja wniosku skarżącej jest lakoniczna i nie wskazuje na istnienie okoliczności które czyniłyby sędziego iudex suspectus. Z tych względów Sąd uznał, że nie ma podstaw do wyłączenia sędziego od orzekania w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym składzie uznał jednak, że Sąd I instancji rozpoznając wniosek o wyłączenie sędziego NSA G. G. od orzekania w sprawie o sygnaturze II SAB/Bk 24/10, nie dokonał analizy zarzutów podniesionych przez skarżącą, która we wniosku o wyłączenie sędziego wskazała na konkretne sygnatury spraw w których udział brała sędzia objęta wnioskiem. Ta okoliczność dodatkowo uzupełniona argumentami zażalenia skarżącej powoduje, że Sąd I instancji powinien ocenić czy między wskazanymi przez skarżąca sprawami, a sprawą podlegającą obecnie rozpoznaniu nie zachodzi podobieństwo zarzutów, a jeśli tak to czy ta okoliczność może powodować uzasadnioną obawę, że poglądy czy opinie z wcześniejszych spraw mogą sugerować sędziemu jego ocenę w obecnej sprawie. Zdaniem skarżącej wskazane przez nią sprawy, w których orzekała sędzia NSA G. G. łączą się merytorycznie ze sprawą rozpoznawaną obecnie.
Stanowisko Sądu I instancji, w świetle wskazanych we wniosku o wyłączenie sędziego argumentów uzupełnionych wywodami zażalenia powinno zostać należycie uzasadnione w postanowieniu wydanym na skutek ponownego rozpoznania sprawy, postanowienia mającego na celu zagwarantować w sprawie bezstronność sędziowską jako element konstytucyjnego prawa do sądu.
Z tych przyczyn zaskarżone postanowienie należało uchylić. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.