Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 lutego 2005r., sygn. akt VI SA/Wa 1987/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. D. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydaną w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta w Dobrej z dnia 22 grudnia 1990r. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że zaskarżona decyzja została odebrana przez A. D. w dniu 6 listopada 2000r. Decyzja była jednak skierowana do ojca skarżącego, A. D., który zmarł w dniu 27 października 2002r. Skargę na tę decyzję skutecznie wniosła uczestniczka postępowania A. U., natomiast A. D. wniósł skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu dopiero w dniu 26 października 2004r.
Sąd I instancji stwierdził, że nawet gdyby przyjąć, że termin do wniesienia skargi biegł od dnia uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po A. D. co nastąpiło w dniu 28 maja 2004r., to w okresie pięciu miesięcy następca prawny zmarłego – A. D. nie wykazał żadnej aktywności. Tym samym nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.
W zażaleniu na to postanowienie A. D. podniósł wiele okoliczności dotyczących także innych rozpoznawanych spraw z udziałem jego oraz jego siostry A. U., stwierdzając, że wyłącznie on jest uprawniony do wniesienia skargi, co uzasadnia przywrócenie terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy wyjaśnić, że stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd postanowi na wniosek strony przywrócenie terminu, jeżeli nie dokonała ona w terminie czynności procesowej bez swojej winy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie do uchybienia terminu doszło wskutek niedochowania należytej staranności przy wnoszeniu skargi do sądu. Kilkumiesięczna, a właściwie, licząc od dnia 6 listopada 2000r. (dzień zapoznania się z decyzją), prawie czteroletnia zwłoka w złożeniu skargi, nosi wyraźne cechy zaniedbania, co uniemożliwia uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu.
Skoro zatem doszło to uchybienia terminu z przyczyn zawinionych przez stronę (nienależyta staranność w dokonywaniu czynności procesowych), to odmowa przywrócenia terminu odpowiada prawu.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.