Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. M. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] października 2013 r. nakazująca U. S. rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na terenie działki nr ew. [...] obręb [...] położonego przy ul. [...] w J. W skardze na ww. decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego U. S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że jej ewentualna szkoda poniesiona wskutek rozbiórki obiektu wiąże się z poniesieniem nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku. Realizacja nakazu rozbiórki prowadzić będzie do zniszczenia co najmniej części użytych do budowy materiałów budowlanych, a nadto ewentualny powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu tego obowiązku, wymagać będzie również poniesienia dodatkowych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy.
Postanowieniem z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1029/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji uznając, że skarżąca nie wyjaśniła ani nie uprawdopodobniła na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda bądź trudne do odwrócenia skutki związane z wykonaniem decyzji o rozbiórce. W ocenie Sądu w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie brakuje argumentacji na temat wysokości ewentualnej szkody spowodowanej rozbiórką obiektu budowlanego. Samo oświadczenie skarżącej, że rozbiórka wyrządzi jej znaczną szkodę i spowoduje trudne do odwrócenia skutki jest w tym zakresie niewystarczające. Możliwość wystąpienia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków przez wydanie danej decyzji musi być realna i poparta rzeczowymi dowodami źródłowymi. Brak wskazania tej szkody i jej uprawdopodobnienia uniemożliwia pozytywną ocenę wniosku.
Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, zaskarżając je w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania – art. 61 § 3 p.p.s.a., wnosząc o jego uchylenie w całości i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.), dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w cytowanym przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
W okolicznościach niniejszej sprawy uznać należy, że zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę budynku mieszkalnego, podnosząc we wniosku, iż realizacja nakazu rozbiórki wiąże się z poniesieniem znacznych nakładów finansowych, prowadzić będzie do zniszczenia co najmniej części użytych do budowy materiałów budowlanych, a nadto ewentualny powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu tego obowiązku, wymagać będzie również poniesienia dodatkowych kosztów oraz dodatkowego nakładu pracy. Mając na względzie powyższą argumentację, stwierdzić należy, że skarżąca uprawdopodobniła wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponadto należy zauważyć, że rozbiórka obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 i art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.