Uzasadnienie
M. K. i W. K. w skardze na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2011 r. znak: [...]. Decyzję tą organ nakazał rozbiórkę budynku gospodarczo - składowego.
We wniosku skarżący wskazali, że wykonanie rozbiórki narazi ich na niebezpieczeństwo powstania szkody polegającej na poniesieniu kosztów rozbiórki a następnie kosztów ponownego wzniesienia przedmiotowego budynku w sytuacji, gdy został on już zniszczony przez siły natury, a następnie odbudowany kosztem skarżących.
Postanowieniem z dnia 29 lipca 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 582/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2011 r.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd podkreślił, że skarżący wnioskiem o wstrzymanie objęli wyłącznie decyzję wydaną w trybie zwykłym. Przedmiotowy wniosek nie dotyczył wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienie odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Mazowieckiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r., mocą której organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2011 r. Zdaniem Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji nie mógł zostać uwzględniony z uwagi na równoczesne niezłożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Ponadto decyzja czy postanowienie wydane w postępowaniu nadzwyczajnym w sprawie stwierdzenia nieważności czy odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności innej decyzji wydanej w trybie zwykłym, co do zasady bezpośrednich skutków o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie rodzi. Akty tego typu nie wymagają żadnej czynności strony, ani nie nakładają na strony żadnego podlegającego wykonaniu obowiązku, którego wykonanie miałoby wpływ na powstanie przesłanek określonych w ww. przepisie.
Zażaleniem M. K. i W. K. zaskarżyli powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu, iż w niniejszej sprawie brak było możliwości wstrzymania wykonania decyzji głównej (o rozbiórce) jak również, iż nie zachodzą przesłanki uzasadniające jej wstrzymanie.
Z uwagi na powyższe wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia przez wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2011 r., ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia iw całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
W cytowanym przepisie mowa jest nie tylko o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, ale także aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. Oznacza to, że przedmiotem ochrony tymczasowej może być nie tylko zaskarżony akt, lecz także inne akty wydane wcześniej z tym jednak warunkiem, że mieszczą się one "w granicach tej samej sprawy". Powyższe oznacza, że każdorazowo Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia innego niż zaskarżone, obowiązany jest rozważyć, czy mieści się ono "w granicach" sprawy w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawidłowo Sąd I instancji uznał, iż w przedmiotowej sprawie należy odmówić wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2011 r.
Należy podkreślić, że będące przedmiotem skargi postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ma charakter stricte formalnoprawny, dotyczy bowiem odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Mazowieckiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r., którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2011 r. Postanowienie to dotyczy jedynie oceny dopuszczalności prowadzenia przez organy administracji publicznej postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Mazowieckiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a więc nie rozstrzyga merytorycznie sprawy w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego. Oznacza to, że nie ma tożsamości przedmiotu sprawy, który pozwalałby uznać, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2011 r. znajduje się w granicach sprawy o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Mazowieckiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego będzie zatem wyłącznie kontrola prawidłowości postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Mazowieckiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie zaś legalność decyzji, której wstrzymania domaga się strona skarżąca. Stąd też nie można utożsamiać skutków wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę budynku ze skutkami odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w tym przedmiocie.
Z tych też względów uznać należało, że zaskarżone postanowienie Sądu I instancji odpowiada prawu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.