Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowieniem z dnia 7 maja 2010 r. odrzucił zażalenie A. S.r na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2009 r., odrzucające skargę kasacyjną A. S. w sprawie z jej skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2009 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że pomimo prawidłowego pouczenia skarżącej, zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej sporządziła osobiście.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła A. S. wyrażając swoje niezadowolenie z powyższego rozstrzygnięcia i wnosząc o jego zmianę.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 194 § 4 ppsa zasadą jest, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Z akt sprawy nie wynika, żeby skarżąca była uprawniona do wniesienia zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej osobiście. Niedotrzymanie obowiązku nałożonego art. 194 § 4 ppsa, tzw. przymusu radcowsko - adwokackiego, stosownie do art. 178 ppsa, skutkuje jego odrzuceniem.
Postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącej wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i trybie złożenia środka zaskarżenia na to postanowienie, natomiast skarżąca, mimo tego pouczenia, zażalenie sporządziła osobiście, a zatem zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie Sądu I instancji jest słuszne i zgodne z prawem.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 ppsa.