Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 19 lipca 2011 r. wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał pełnomocnika skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej z dnia 8 lipca 2011 r. w kwocie 750 zł, stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.)
Na powyższe zarządzenie skarżący wnieśli zażalenie podnosząc, że przedmiotowe zarządzenie narusza przepisy postępowania tj. art. 214 § 2 p.p.s.a. oraz § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez błędne przyjęcie, że w przypadku złożenia jednej skargi kasacyjnej należy pobrać wielokrotność wpisu wedle ilości skarżących.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę kasacyjną), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga kasacyjna od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż prawidłowo Przewodniczący Wydziału WSA w Krakowie wezwał pełnomocnika skarżących do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Prawidłowo również została ustalona wysokość wpisu w kwocie 750 zł czyli połowa należnego wpisu od skargi od każdego wnoszącego skargę kasacyjną. Zgodnie bowiem z art. 214 p.p.s.a. pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązku związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku.
W sprawie niniejszej zachodzi przypadek określony w zdaniu drugim przepisu art. 214 § 2 p.p.s.a., czyli każdy że skarżących jest zobowiązany do uiszczenia oddzielnej opłaty, nie zachodzi bowiem sytuacja, w której uprawnienia lub obowiązki skarżących związane z przedmiotem zaskarżenie byłyby wspólne. Przy tym nie ma tutaj znaczenia podniesiona w zażaleniu okoliczność, że skarżący przynależą do tej samej wspólnoty samorządowej. O wspólnych uprawnieniach można mówić wówczas, gdy jest to to samo uprawnienie, a nie takie same uprawnienia. Nie zmienia tego fakt, iż cel, który chcą osiągnąć skarżący jest dla nich wspólny (vide: postanowienie NSA z dnia 27 czerwca 2008 r., II OZ 684/08 – Legalis). Na marginesie należy zauważyć, że pełnomocnik skarżących bez wezwania Sądu uiścił wpis od skargi w wysokości 1500 zł czyli oddzielnie od każdego ze skarżących pomimo wspólnej skargi.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.