Postanowienie NSA z 22 marca 2005 r., II OZ 89/05

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. D., A. D., H. N., J. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt II SA/Wr 163/04 wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji

Sprawa

w sprawie ze skargi B. K. i I. K. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 23 lutego 2004 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki dobudowy do budynku mieszkalnego postanawia oddalić zażalenie.

Skład

Przewodniczący Sędzia NSA - Eugeniusz Mzyk

Uzasadnienie

II OZ 89/05

Postanowieniem z dnia 22 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na wniosek skarżących B. i I. K., wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 23 lutego 2004 r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki dobudowy do budynku mieszkalnego na działce nr [...] w Rakoszycach. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji decydują przesłanki w postaci istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tej sytuacji, jak dalej stwierdza Sąd, nakazy rozbiórki z reguły spełniają te przesłanki i podlegają wstrzymaniu.

Na powyższe postanowienie z dnia 22 listopada 2004 r. zażalenie wnieśli współwłaściciele działki: G. i A. D. oraz H. i J. N., wnosząc o uchylenie tego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia podnieśli, że "wstrzymanie nakazu rozbiórki jest bezcelowe, gdyż Państwo K. nigdy nie będą w stanie kontynuować rozpoczętej samowolnie budowy". Wskazali ponadto, że jako współwłaściciele działki posiadający udziały w częściach wspólnych budynku, nigdy nie wyrażą zgody na jego rozbudowę. Ich zdaniem, "pobłażanie samowolom budowlanym i dewastacji" wspólnego budynku, zagraża im jako współmieszkańcom.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie zawiera uzasadnionych podstaw zaskarżenia. Wskazane w nim argumenty w żaden sposób nie podważają oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, że w sprawie zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Stosownie do powołanego przepisu, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy mieć na uwadze, że wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę w przypadku jej ewentualnego późniejszego wzruszenia przez sąd administracyjny, może spowodować trudne do odwrócenia skutki lub wiązać się z niebezpieczeństwem powstania znacznej szkody.

Oceny tej nie podważa podnoszona w zażaleniu "bezcelowość" wstrzymania wykonania decyzji, gdyż odrywa się od przesłanek podlegających badaniu przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Podzielić zatem należy stanowisko Sądu Wojewódzkiego, iż żadne inne okoliczności, poza wskazanymi w art. 60 § 3 cyt. wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie powinny być brane pod uwagę przy badaniu zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej wyżej ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.