Postanowienie NSA z 21 lutego 2024 r., II OZ 89/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 21 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S., A. S., M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 10 stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Gd 1016/23 w przedmiocie odrzucenia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi J.S., A. S., M. S. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 października 2023 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Gd 1015/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J. S., A.S., M.S. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 października 2023 r., nr [...]

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 14 listopada 2023 r. skarżących wezwano do usunięcia braków formalnych ich skargi na powyższe postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 października 2023 r., w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podanie numerów PESEL. Z kopert nadawczych wynika, że przesyłki zawierające wezwania były awizowane w dniach 20 listopada 2023 r. oraz 28 listopada 2023 r., a następnie w dniu 5 grudnia 2023 r. zwrócono je do nadawcy. Tym samym spełnione zostały przesłanki art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) umożliwiające uznanie doręczenia za dokonane z dniem 4 grudnia 2023 r. Zatem termin na usunięcie braków upływał 11 grudnia 2023 r. Skarżący nie uzupełnili jednak braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, w związku z czym Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Zażaleniem J. S., A.S. i M. S.zaskarżyli powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że przesyłki zawierające wezwania do uzupełnienia skargi nie zostały im doręczone przez pocztę i nie było żadnej próby ich doręczenia ("w dniach 20.11.2023 r. oraz 5.12.2023 r. nie było żadnego powiadomienia o przesyłce ani w skrzynce pocztowej ani przez listonosza").

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej p.p.s.a.), pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (...). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Treść powyższych przepisów nie pozostawia wątpliwości, że brak wskazania numeru PESEL, jest brakiem, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i stanowi podstawę odrzucenia skargi.

W niniejszej sprawie skarżący w wykonaniu zarządzenia z dnia 14 listopada 2023 r. zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych ich skargi poprzez podanie swoich numerów PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe przesyłki zostały doręczone skarżącym w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 4 grudnia 2023 r., a zatem termin na uzupełnienie ww. braków upływał z dniem 11 grudnia 2023 r. Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie skarżący nie podali numerów PESEL, o podanie których byli wzywani ww. zarządzeniami. Okoliczność ta stanowiła wystarczającą podstawę do odrzucenia skargi.

Odnośnie natomiast podnoszonych z zażaleniu okoliczności wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy, z uwagi na niemożność doręczenia skarżącym przesyłki zawierającej ww. wezwania w sposób bezpośredni, przesyłki te zostały pozostawione we wskazanej na potwierdzeniu odbioru placówce pocztowej, o czym w dniu 20 listopada 2023 r. umieszczono zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej skarżących (k. 31, 32 i 33 akt sądowych). Kolejne zawiadomienia o możliwości odebrania przesyłek – jak wynika z adnotacji na kopertach - zostały pozostawione w dniu 28 listopada 2023 r., a ich zwrot nastąpił w dniu 5 grudnia 2023 r. z uwagi na niepodjęcie przesyłek z placówki pocztowej.

Przepis art. 73 p.p.s.a. dla przyjęcia tzw. "fikcji doręczenia" wymaga, by w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo złożyć na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2, zgodnie z którym "Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe". W przypadku niepodjęcia pisma w terminie o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4 omawianego przepisu).

Wobec zatem dopełnienia wymogów z art. 73 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że przedmiotowa korespondencja została doręczona skarżącym w trybie ww. przepisu w dniu 4 grudnia 2023 r. Zwrócenia uwagi wymaga przy tym, że dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie wraz z adnotacjami urzędowymi zamieszczonymi na przesyłce, jeśli jest sporządzony w przepisanej formie przez uprawniony do tego podmiot, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone. Samo wskazanie przez skarżących, że zawiadomienia (tzw. awiza) mogły nie być w przedmiotowej sprawie pozostawione w ich oddawczej skrzynce pocztowej, nie mogło skutecznie obalić tego domniemania.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.