Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Gd 2754/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę Stowarzyszenia Kupców [...] oraz Targowiska [...] Spółki z o.o. w [...] na decyzję [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 30 września 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
W dniu 28 kwietnia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego wyroku sporządzona przez pełnomocnika skarżącego adwokata J. S. Postanowieniem 19 czerwca 2006 r. sygn. akt. VII SA/Gd 2754/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną na podstwie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, zwana dalej P.p.s.a.), zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżony wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 3 kwietnia 2006 r. natomiast wpis od skargi kasacyjnej w uiszczono w dniu 31 maja 2006 r. Tymczasem stały wpis sądowy winien być opłacony w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, tj. do dnia 4 maja 2006r.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik strony wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie art. 221 ustawy P.p.s.a., gdyż w jego ocenie Sąd I instancji dokonał interpretacji powołanego przepisu w sposób najbardziej niekorzystny dla strony skarżącej. Ponadto podniósł, iż należy wpis od skargi kasacyjnej został uiszczony "z własnej inicjatywy" w dniu 31 maja 2006 r., a więc skarga kasacyjna została w prawidłowej kwocie opłacona i nie było podstaw do wydania w dniu 19 czerwca 2006 r. postanowienia o jej odrzuceniu. Ponadto dodał, że postanowienie Sądu byłoby zasadne gdyby przed jego wydaniem strona wpisu nie uiściła lub uiściła go w niewłaściwej kwocie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie jest zasadne i nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 221 ustawy P.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Zgodnie z § 3 w związku z §2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221 poz. 2193) skarga kasacyjna w niniejszej sprawie podlega wpisowi stałemu w wysokości 250 złotych.
Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ustawy P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej stanowi jednocześnie termin, w którym skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, winien jest opłacić należny wpis sądowy od skargi kasacyjnej, bez wezwania do jego uiszczenia.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżony wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 3 kwietnia 2006 r. Skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 28 kwietnia 2006 r. a więc zachowaniem 30 dniowego terminu do jej wniesienia. Tymczasem skarżący, działający przez profesjonalnego pełnomocnika, uiścił należy wpis stały w dniu 31 maja 2006 r., a więc z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 4 maja 2006 r. Z tych też względów skargę kasacyjną, jako opłaconą po terminie, trafnie Sąd I instancji, zgodnie z dyspozycją art. 221 ustawy P.p.s.a., odrzucił.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nietrafny jest pogląd wyrażony w zażaleniu, iż wpis uiszczony przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej należało uznać za wniesiony w terminie. Należy bowiem wskazać, iż data wydania postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie ma wpływu na ocenę terminowości uiszczenia wpisu sądowego. Termin do uiszczenia wpisu sądowego jest bowiem terminem zawitym. Sąd uwzględnia ten fakt z urzędu. Przepisy ustawy P.p.s.a. dopuszczają jednak możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej pod warunkiem zaistnienia przesłanek wynikających z art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.