Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt II SA/Gd 2755/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę Stowarzyszenia Kupców [...] oraz Targowiska [...] Spółki z o.o. w Gdyni na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 30 września 2002 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego.
W dniu 28 kwietnia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga kasacyjna od powyższego wyroku sporządzona przez pełnomocnika skarżącego adwokata J. S..
Postanowieniem 19 czerwca 2006 r. sygn. akt. VII SA/Gd 2755/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia instancji art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej "ppsa", zgodnie z którym pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wnoszący skargę kasacyjną adwokat, pomimo obowiązku wynikającego z art. 221 ppsa nie uiścił stałego wpisu w terminie, ponieważ zaskarżony wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 3 kwietnia 2006 r. natomiast wpis od skargi kasacyjnej w uiszczono w dniu 31 maja 2006 r. Skarga kasacyjna winna być opłacona nie później niż w chwili upływu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a więc w dniu 4 maja 2006 r. Skarga wniesiona na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego podlegała wpisowi stałemu w wysokości 500 zł, ustalonemu zgodnie z § 2 ust. 3 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz poszczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 193). Przepis § 3 powołanego rozporządzenia wynosi połowę wpisu od skargi nie mniej jednak niż 100 zł (w niniejszej sprawie 250 zł).
Na powyższe postanowienie pełnomocnik strony wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie art. 221 ppsa, gdyż w jego ocenie Sąd I instancji, pomimo, iż nie uiszczono wpisu wraz z wniesieniem środka zaskarżenia, nie zasadnie orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej, ponieważ wpis został uiszczony zanim w tej sprawie wydano rozstrzygniecie. Postanowienie Sądu byłoby zasadne, gdyby przed jego wydaniem strona nie uiściła wpisu lub uiściła w niewłaściwej kwocie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie jest oparte na usprawiedliwionych podstawach.
Stosownie do art. 219 § 1 ppsa opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Powyższy przepis ustala zasadę, że opłatę wnosi się wraz pismem, a najpóźniej w ostatnim dniu terminu do jego wniesienia. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna stosownie do przepisu § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 cytowanego rozporządzenia podlega wpisowi stałemu w wysokości 250 zł.
Z akt sprawy wynika, że skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 28 kwietnia 2006 r. a więc zachowaniem 30 dniowego terminu od daty doręczenia stronie sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem, które nastąpiło w dniu 3 kwietnia 2006 r., jednakże wpis od skargi kasacyjnej uiszczono dopiero w dniu 31 maja 2006 r. co powodowało jej odrzucenie.
Zgodnie z art. 221 ppsa pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Przepis ten określa szczególne warunki jakim powinny odpowiadać pisma wnoszone za stronę przez profesjonalnych pełnomocników, którzy z racji wykonywanego zawodu, powinni posiadać niezbędną wiedzę dotyczącą terminów i sposobów skutecznego wnoszenia środków zaskarżenia.
Nietrafny jest pogląd wyrażony w zażaleniu, iż wpis uiszczony przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej należy uznać za wniesiony w terminie. Zarówno termin do uiszczenia opłaty sądowej jak również do wniesienia środka zaskarżenia, który określono w art. 176 § 1 ppsa jest terminem zawitym i obowiązuje wszystkich uczestników postępowania. Podkreślenia wymaga, iż przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dopuszczają możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej pod warunkiem zaistnienia przesłanek określonych art. 86 § 1 ppsa
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 ppsa.