Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - P.p.s.a., odrzucił skargę M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Skarżąca, mimo skutecznego wezwania, nie uiściła wpisu sądowego od skargi.
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 214 § 1 P.p.s.a. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast norma art. 220 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
Należy wskazać, że możliwość odrzucenia skargi na podstawie wyżej powołanego przepisu zaistnieje dopiero wtedy, gdy skarżący nie zastosuje się do wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, pod warunkiem że takie wezwanie zostanie do niego skierowane. Stosownie do treści art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 P.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 października 2015 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł – w terminie siedmiu dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono skarżącej w dniu 26 października 2015 r. (potwierdzenie odbioru, k. 11). W terminie do uiszczenia wpisu od skargi, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 14 lipca 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Po rozpoznaniu sprzeciwu postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 grudnia 2016 r. skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 października 2015 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., znak:[...], w kwocie 200 zł (dwieście złotych), w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zarządzenie to doręczono skarżącej w dniu 4 stycznia 2017 r. (potwierdzenie odbioru, k. 148). Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 11 stycznia 2017 r. Z informacji zawartej w notatce urzędowej, (k. 156), sprawdzonej do dnia 31 stycznia 2017 r., wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł do niniejszej sprawy.
Wobec nieuiszczenia wpisu sądowego Sąd pierwszej instancji zasadnie zastosował art. 220 § 3 P.p.s.a. i odrzucił skargę.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.