Postanowienie NSA z 19 września 2006 r., II OZ 894/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 19 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14 czerwca 2006 r., II SA/Łd 1196/06 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej

Sprawa

w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 21 października 2005 r. w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi

Skład

Sędzia NSA Roman Hauser przewodniczący

Uzasadnienie

II OZ 894/06

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2006 r., II SA/Łd 1196/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd podkreślił, iż składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 18 maja 2006 r. pełnomocnik skarżącej nie zachował 7-dniowego terminu do jego złożenia. Zdaniem Sądu przyczyna uchybienia terminowi ustała bowiem 4 maja 2006 r., gdy skarżąca udzieliła adwokatowi P. S. pełnomocnictwa do występowania w sprawie. Oznacza to, iż wskazany termin upłynął w dniu 11 maja 2006 r. Błędne jest zatem stanowisko pełnomocnika skarżącej, iż omawiany termin rozpoczął bieg 13 maja 2006 r. Nie trafne jest też zdaniem Sądu stanowisko, iż niedyspozycja zdrowotna adwokata w dniach 8 do 12 maja 2006 r. (potwierdzona zwolnieniem lekarskim wystawionym przez lekarza pediatrę) spowodowała, iż nie wykonywał on żadnych czynności związanych z prowadzeniem kancelarii, a zatem nie jest to okoliczność, która uprawdopodobniłaby w wystarczający sposób brak jego winy w uchybieniu terminu. Sąd wskazał, iż pełnomocnik skarżącej nie dochował wymaganej staranności, aby zapobiec uchybieniu terminu, ponieważ w dniu 9 maja 2006 r. ustanowił substytucję dla adwokat M. C.-S., co oznacza, że w okresie niedyspozycji zdrowotnej był on jednak zdolny do wykonywania swoich czynności, albo mógł go ewentualnie zastąpić ustanowiony w sprawie substytut.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącej wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez orzeczenie o przywróceniu skarżącej terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, względnie o uchylenie zaskarżonego postanowienie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż w sprawie nie został dochowany 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, a ponadto, że uchybienie terminu zostało zawinione przez pełnomocnika skarżącej. Jednocześnie pełnomocnik zaznaczył, iż zwolnienie lekarskie wystawione przez lekarza pediatrę było związane z chorobą jego dziecka, a więc nie był zdolny do wykonywania swoich czynności w kancelarii, a poza tym chciał osobiście zapoznać się z aktami sprawy, co mógł uczynić nie wcześniej niż 13 maja 2006 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, jednakże strona, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym - bez swojej winy- może wnioskować o przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.).

Pismo z wnioskiem przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miałaby być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Zgodnie z regulacją art. 87 p.p.s.a. przesłankami uzasadniającymi przywrócenie terminu są:

• wniesienie pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (należy jednak zauważyć, iż istnieje możliwość przywracania również tego 7-dniowego terminu.)
• uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu
• dokonanie - równocześnie ze złożeniem wniosku - czynności, do dokonania, której terminowi uchybiono.

Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd ma obowiązek odrzucić na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).

W świetle tych unormowań Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż jeżeli Sąd I-instancji przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przez skarżącą skargi kasacyjnej jest spóźniony, ponieważ został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a., to zgodnie z art. 88 p.p.s.a. miał obowiązek taki wniosek odrzucić, a nie oddalić jak to uczynił w zaskarżonym postanowieniu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.