Postanowienie NSA z 24 stycznia 2025 r., II OZ 894/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 24 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 357/24 odrzucające skargę K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 grudnia 2023 r., nr 2125/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia:

Skład

sędzia NSA Tomasz Zbrojewski przewodniczący

Sentencja

oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 8 listopada 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 357/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 grudnia 2023 r., nr 2125/2023.

Sąd podał, że "zarządzeniem" Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 13 września 2024 r. skarżące zostały wezwane do uiszczenia wpisów sądowych od skargi w kwocie 100 zł każda, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone D. K. w dniu 7 października 2024 r. oraz K. P. w dniu 2 października 2024 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął więc odpowiednio: 14 października 2024 r. i 9 października 2024 r. Skarżące nie uiścił wpisów od skargi, zatem skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyły skarżące. Odwołały się do swojej sytuacji materialnej i zasadności udzielenia im prawa pomocy. Podniosły także argumentację odnośnie zaskarżonego aktu organu administracji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwana: "p.p.s.a."), od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne).

W niniejszej sprawie skarżące nie są zwolnione z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie zostały zwolnione z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 17 lipca 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 173/24 (utrzymanym w mocy postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 12 września 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 173/24), odmówiono K. P. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Natomiast, postanowieniem z dnia 17 lipca 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 174/24 (utrzymanym w mocy postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 12 września 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 174/24), odmówiono D. K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Skoro skarżące nie uzupełniły braków fiskalnych skargi, co nie jest kwestionowane, prawidłowo Sąd I instancji orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, argumentacja podniesiona w zażaleniu nie zmienia powyższego zapatrywania. Okoliczność, że skarżące nie są w stanie pokryć kosztów sądowych nie może odnieść zamierzonego skutku na obecnym etapie postępowania. Wydanie zarządzeń z dnia 13 września 2024 r. zostało poprzedzone prawomocnym rozpoznaniem wniosków skarżących o przyznanie prawa pomocy.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.