Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 czerwca 2005r., sygn. akt II SA/Kr 182/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przyznania skarżącym T. i Z. K. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że skarżący nie wykazali, iż nie są w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, gdyż dochody wnioskodawców wynoszą łącznie 2039,57 zł, są współwłaścicielami domu mieszkalnego o pow. 165 m2, a Z. K. jest współwłaścicielem budynku i działki rolnej o pow. 0,51 ha. W szczególności Sąd podkreślił, że wniosek z dnia 15 marca 2005r. nie został w ogóle uzasadniony. Skarżący nie podali, czy działka rolna o powierzchni 0,5 ha wraz z budynkami przynosi jakiś dochód, a nadto nie wskazali, dlaczego ich dorosły syn pozostaje na ich utrzymaniu.
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli skarżący podnosząc, że ich prośba o zwolnienie od kosztów sądowych wynika z faktu, "że dwie instytucje samorządowe (gmina i powiat) różnie interpretują prawo budowlane i wydają decyzje i postanowienia wzajemnie wykluczające się, przyczyniając się tym samym do uniemożliwiania korzystania (...) z ustawy o działalności gospodarczej".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. Skarżący nie skorzystali z możliwości dokładnego przedstawienia swojego stanu majątkowego, a w zażaleniu podnoszą kwestie, które nie mają znaczenia prawnego w aspekcie dopuszczalności przyznania prawa pomocy.
Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.