Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 16 października 2013 r., sygn. akt II OZ 895/13

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 22 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania postanowienia (omyłkowo nazwanego decyzją) Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] września 2003 r. znak: [...]w sprawie ze skargi E. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 grudnia 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia [...] sierpnia 2001 r. znak: [...].

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd wskazał, że wraz ze skargą E. J. złożył wniosek o wydanie postanowienia w przedmiocie wstrzymania egzekucji nałożonej grzywny z dnia [...] września 2003 r. do czasu rozpoznania skargi. Przedmiotowy wniosek Sąd potraktował jako wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] września 2003 r. znak: [...]. Sąd I instancji podał, że w uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. prowadzi egzekucję nałożonej ww. postanowieniem grzywny z jego emerytury.

Skarżący wskazał, że cierpi na zaawansowaną chorobę nowotworową (nowotwór krtani, z przerzutami), jest po kilku operacjach, po których stracił głos. Jest pod stałą opieką Centrum Onkologii w Kielcach, przeszedł dwumiesięczną radioterapię, w wyniku której ma utrudnione spożywanie posiłków. Skarżący wyjaśnił, że musi ponosić wysokie koszty leków, których często nie wykupuje z uwagi na niewystarczające środki finansowe, a w wyniku egzekucji, nie pozostają mu praktycznie środki do życia. W ocenie skarżącego, nałożona kara winna zostać umorzona z uwagi na jego stan zdrowia, jednak Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wyraził na powyższe zgody. Powołując się na powyższe okoliczności Sąd I instancji wskazał, że przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2012 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2012 r., znak: [...] odmawiającą uchylenia w trybie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak: [...].

Decyzją z dnia 2 sierpnia 2011 r. utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] czerwca 2001 r. znak: [...] nakazującą E. J. dokonanie rozbiórki samowolnie dobudowanego wiatrołapu wraz z pomieszczeniem gospodarczym od strony północnej istniejącego budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce oznaczonej w ewidencji gruntów miejscowości O. numerem 2136/9, jak również uporządkowanie terenu. Wniosek o wstrzymanie nie dotyczy żadnej z wyżej wymienionych decyzji, ale postanowienia z dnia [...] września 2003 r. znak: [...]w przedmiocie nałożenia grzywny, co do której toczy się obecnie postępowanie egzekucyjne. W ocenie Sądu I instancji nie można zatem mówić, że postanowienie, o którego wstrzymanie wykonania skarżący wniósł, mieściło się w granicach sprawy objętej skargą.

Na marginesie Sąd Instancji wskazał, że w przypadku toczącego się postępowania egzekucyjnego Sąd nie posiada kompetencji, w trybie art. 61 p.p.s.a., do wstrzymania egzekucji lub czynności egzekucyjnych. Postępowanie egzekucyjne lub niektóre czynności egzekucyjne mogą zostać wstrzymane przez organ egzekucyjny w przypadkach wskazanych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2012, poz. 1015 ze zm.).

Zażalenie na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył skarżący i zaskarżając postanowienie w całości zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj.:

1. I. art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe zastosowanie, polegające na bezpodstawnym uznaniu, iż decyzja PINB w S. z dnia [...] września 2003 r. nie mieści się w granicach sprawy objętej skargą skarżącego, podczas gdy prawidłowe zastosowanie tego przepisu prowadzi do wniosku, że sprawa będąca przedmiotem postępowania wywołanego decyzją PINB w S. z dnia [...] września 2003 r. wskazuje tożsamość podmiotową i przedmiotową ze sprawą objętą skargą, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, dlatego, że Sąd I instancji odmówił wstrzymania wykonania decyzji PINB z dnia [...] września 2003 r.
2. II. art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. poprzez nieprawidłowe zastosowanie, polegające na bezpodstawnym uznaniu, iż Sąd nie posiada kompetencji w trybie art. 61 p.p.s.a. do wstrzymania egzekucji lub czynności egzekucyjnych, podczas gdy prawidłowe zastosowanie naruszonych przepisów prowadzi do wniosku, iż przedmiotem sądowej kontroli są postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, dlatego, że Sąd I instancji odmówił wstrzymania wykonania decyzji PINB z dnia [...] września 2003 r.
3. III. art. 133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie, polegające na niepełnym rozważeniu zebranego materiału dowodowego, bo z pominięciem okoliczności opisanych we wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji PINB w S. z dnia [...] września 2003 r., tj. z pominięciem ciężkiego stanu zdrowia skarżącego oraz jego trudnej sytuacji majątkowej, które uniemożliwiają uiszczenie przez skarżącego kary grzywny nałożonej na niego decyzją PINB w S. z dnia [...] września 2003 r., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, dlatego, że Sąd I instancji odmówił wstrzymania wykonania decyzji PINB z dnia [...] września 2003 r.

Powołując się na powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie w całości postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lipca 2013 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W orzecznictwie przyjmuje się, że pod pojęciem "w granicach tej samej sprawy" należy rozumieć sprawę w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 27.6.2000r., FPS 12/99, ONSA z 2001 r., nr 1, poz. 7; postanowienie NSA z: 1.6.2012 r., II OZ 479/12; 20.9.2011 r., II OZ 801/11, CBOSA).

W rozpoznawanej sprawie wbrew stanowisku żalącego nie zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa. Zaskarżona decyzja GINB z dnia [...] grudnia 2012 r. dotyczy, bowiem utrzymania w mocy decyzji ŚWINB z dnia [...] listopada 2012 r. odmawiającej uchylenia w trybie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. decyzji ŚWINB z dnia [...] sierpnia 2001 r., która to decyzja utrzymywała w mocy decyzję PINB w S. z dnia [...] czerwca 2001 r. nakazującą skarżącemu m.in. rozbiórkę samowolnie dobudowanego wiatrołapu wraz z pomieszczeniem gospodarczym.

Wniosek o wstrzymanie dotyczy natomiast postanowienia PINB w [...]. z dnia 3 września 2003 r., mocą którego nałożono grzywnę z uwagi na fakt, iż obowiązek rozbiórki objętej decyzją PINB w S. z dnia [...] czerwca 2001 r. nie został wykonany.

Mając powyższe na uwadze zgodzić należy się ze stanowiskiem Sądu I instancji, iż wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia w przedmiocie grzywny należało oddalić. Żądanie wniosku dotyczy bowiem rozstrzygnięcia nie mieszczącego się w granicach tej samej sprawy, co złożona skarga.

Instytucja zawarta w art. 61 §3 ppsa nie ma także zastosowania do wstrzymania egzekucji i czynności egzekucyjnych.

Postępowanie egzekucyjne lub niektóre czynności egzekucyjne mogą zostać wstrzymane wyłącznie przez organ egzekucyjny, w przypadkach wskazanych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (DZ. U. 2012.poz.1015 ze zm.).

Brak zasadności wniosku ze względów przedstawionych powyżej skutkować musi pominięciem badania sytuacji finansowej skarżącego.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, iż zgodnie z art. 125§1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu, postanowienie w tym przedmiocie organ egzekucyjny wydaje na wniosek.

W tej sytuacji postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2013 r. odmawiające wstrzymania wykonania postanowienia nakładającego grzywnę należy uznać za zasadne.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił zażalenie oddalić.