Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Ke 564/15, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wezwał K. K. (dalej jako skarżący) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań. Jako podstawę wezwania Przewodniczący Wydziału wskazał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") i § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej "rozporządzenie").
Skarżący w dniu [...] lipca 2015 r., złożył zażalenie na powyższe zarządzenie i wniósł o jego zmianę poprzez odstąpienie od wzywania do uiszczenia wpisu. Stanowisko to skarżący uzasadnia w następujący sposób: "wydana wadliwie rażąco decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. wiąże z urzędu WSA w Kielcach do rozpatrzenia ponownego wraz z wydaniem autokorekty do decyzji SKO Kielce, zatem w tej sprawie zdaniem nieporadnego skarżącego K. K. nie może dokonywać rozważań WSA w Kielcach, a co wiąże się z brakiem potrzeby uiszczania opłat od wpisu sądowego przez skarżącego K. K. – stanowiąc jego koszt w komparacji złożenia aktualnie kolejnych zażaleń do SKO w Kielcach przez właścicieli lasu E. K. i K. K. – sprawa toczy się dwubiegowo i powstał problem prawny do rozstrzygnięcia przez Naczelny Sad Administracyjny w Warszawie".
Ponadto skarżący wystąpił o rozpoznanie sprawy przez WSA w Kielcach z urzędu i spowodowanie przez SKO w Kielcach autokorekty zaskarżonej, rażąco wadliwej decyzji tego organu, przy uwzględnieniu stanowiska Ministra Ochrony Środowiska, Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji zawartych we wskazanych przez niego pismach.
Skarżący w zażaleniu nie zakwestionował merytorycznie skarżonego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału koncentrując argumentację zażalenia na wadach decyzji SKO w Kielcach będącej przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na mocy art. 199 P.p.s.a. to na stronach ciąży obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Według tej zasady, każdą stronę obciążają poniesione przez nią koszty postępowania związane z jej udziałem w postępowaniu bez prawa domagania się zwrotu tych kosztów od innej strony.
Stosownie do art. 214 § 1 P.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 P.p.s.a.). Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 P.p.s.a.). Pismami wszczynającymi postępowanie w sprawie zgodnie z art. 230 § 2 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 231 P.p.s.a. w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne pobiera się wpis stosunkowy, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały.
Wobec powyższego osoba wnosząca skargę do sądu administracyjnego, jako pismo wszczynające postępowanie sądowe, obowiązana jest ponieść opłatę sądową związaną z dokonaną przez siebie czynnością procesową. Konieczny do uiszczenia wpis może mieć formę wpisu stałego lub wpisu stosunkowego.
Zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na zasadzie wyjątku przewiduje art. 239 P.p.s.a. Zwolnienie to przewiduje odstąpienie od ponoszenia kosztów sądowych z mocy prawa w określonego rodzaju sprawach (zwolnienie przedmiotowe art. 239 pkt 1 lit a-h) jak i ze względu na podmiot, który występuje w sprawie (zwolnienie podmiotowe art. 239 pkt 2-4 i § 2 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] kwietnia 2015 r. znak: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Busko – Zdrój z dnia [...] stycznia 2015 r. znak: [...], w której na mocy art. 63 ust. 1 i 2 oraz art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz.1235 z późn.zm.) orzeczono o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie instalacji fotowoltaicznej wraz z niezbędną infrastrukturą, realizowanego na działce nr ew. [...], obręb G., Gm. B. Zatem zaskarżona decyzja niewątpliwie dotyczy spraw z zakresu ochrony środowiska, który to przedmiot nie jest ujęty jako zwolniony od uiszczania wpisu według art. 239 pkt 1 lit a-h P.p.s.a. Skarżący jako osoba fizyczna nie pełniąca funkcji wskazanej w art. 239 pkt 2 i 3, a niebędąca także podmiotem z § 2 tego przepisu nie mogła skorzystać ze zwolnienia podmiotowego od wpisu. Z akt sprawy nie wynika także by skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego i zostało mu ono przyznane.
Mając powyższe na uwadze zasadnie uczynił Przewodniczący Wydziału WSA w Kielcach wzywając skarżącego do uiszczenia wpisu od złożonej w dniu 26 maja 2015 r. skargi.
Odnośnie do § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia także wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu została w skarżonym zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału określona prawidłowo.
Skarżący domaga się odstąpienia od pobierania wpisu od skargi wskazując z jednej strony na rażąco wadliwą w jego ocenie decyzję Kolegium z dnia [...] kwietnia 2015 r., a z drugiej na okoliczność złożenia do SKO w Kielcach kolejnych środków zaskarżenia. Z treści zażalenia, którego sformułowania należy uznać za nieprecyzyjne, może wynikać, że zdaniem skarżącego nie powinien on ponosić kosztów wpisu bowiem rażąca wadliwość zaskarżonej decyzji niejako obliguje WSA w Kielcach do "dokonania autokorekty" decyzji SKO i w tym stanie Sąd nie będzie rozpoznawał sprawy lecz jedynie dokona stosownych zmian w decyzji SKO w Kielcach.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wskazane przez skarżącego w zażaleniu argumenty nie stanowią podstawy do odstąpienia od obowiązku ponoszenia wpisu sądowego przez wnoszącego skargę w myśl ww. uregulowań P.p.s.a. Skoro tak, to zobligowany był je ponieść we wskazanej w zarządzeniu Przewodniczącego wysokości. Sąd administracyjny dokonując kontroli działalności administracji publicznej stosuje środki określone w ustawie P.p.s.a. (art. 3 P.p.s.a.) zatem dokonuje czynności w sposób ustalony tą ustawą. Jeśli ustawa ta nie przewiduje innych podstaw do zwolnienia od kosztów sądowych niż wymienione w art. 239 P.p.s.a., to Przewodniczący Wydziału ma obowiązek wydać stosowne zarządzenie w tym przedmiocie wskazując podstawę prawną i kwotę należną do uiszczenia. Tak postąpił Przewodniczący Wydziału w rozpatrywanej sprawie, co należało uznać za w pełni uzasadnione. Tym samym zażalenie jako pozbawione podstaw zasługiwało na oddalenie.
Na marginesie należy dodać, że skarżący z uwagi na swoją ciężką sytuację majątkową, która znajdzie odzwierciedlenie w złożonych przez niego oświadczeniach (wniosek o przyznanie prawa pomocy) i dokumentach źródłowych (złożonych w trybie art. 255 P.p.s.a.) może wystąpić z wnioskiem na formularzu PPF o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia tego wniosku nie będzie musiał opłacić wpisu sądowego jaki określa skarżone zarządzenie.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art. 197 §1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.