Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2015 r., sygnatura akt IV SA/Wa 578/15, wydanym na rozprawie w sprawie ze skargi wniesionej przez G. K. i M. K. umorzył postępowanie sądowe (punkt pierwszy postanowienia) oraz zwrócił skarżącym uiszczony wpis sądowy w wysokości 200 zł (punkt drugi postanowienia). Tego samego dnia postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym WSA w Warszawie, powołując się na art. 165 p.p.s.a., uchylił punkt drugi wcześniej wskazanego postanowienia.
Postanowienie wydane na rozprawie zostało uzasadnione. Z tego uzasadnienia wynika, że podstawą umorzenia był art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz ustalenie, że po wniesieniu skargi organ administracji stwierdził nieważność zaskarżonej przez skarżących decyzji. W uzasadnieniu tym Sąd pierwszej instancji odniósł się też do wniosku o zwrot kosztów postępowania, na które składało się także wynagrodzenie pełnomocnika skarżących, stwierdzając, że zasadą – wynikającą z art. 199 p.p.s.a. - jest ponoszenie kosztów postępowania przez strony postępowania przed sądem administracyjnym, od której zachodzą wyjątki określone w art. 200 – 204 p.p.s.a., które jednakże w rozpoznawanej sprawie nie występują.
Postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym nie zostało uzasadnione. Z akt sądowych wynika, że przyjęto, iż nie podlega ono zaskarżeniu zażaleniem.
Odpisy obu orzeczeń zostały doręczone pełnomocnikowi skarżących 21 maja 2015 r.
W dniu 18 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżących wniósł w ich imieniu do WSA w Warszawie pismo, które nazwał skargą kasacyjną. W piśmie tym zaskarżył postanowienie WSA w Warszawie z 22 kwietnia 2015 r. o umorzeniu postępowania sądowego w zakresie kosztów sądowych. Zarzucając Sądowi pierwszej instancji dopuszczenie do "prowadzenia dwutorowo kontroli decyzji administracyjnej przez sąd i organ administracji", nierozpatrzenie skargi w rozsądnym terminie oraz nieuwzględnienie wniosku o zwrot kosztów postępowania, wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania przez zasądzenie na rzecz skarżących zwrotu tych kosztów, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Z art. 227 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.) wynika, że jeżeli strona postępowania nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, to na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych służy zażalenie. Podobnie z art. 173 § 1 i art. 194 § 1 pkt 9 p.p.s.a. wynika, że w przypadku umorzenia postępowania sądowego, jeżeli strona postępowania nie wnosi skargi kasacyjnej w odniesieniu do rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowania, to na zawarte w tym samym postanowieniu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, a więc także o kosztach sądowych, służy zażalenie, a nie skarga kasacyjna.
O tym, czy pismo procesowe jest skargą, czy zażaleniem rozstrzyga jego treść, a nie oznaczenie nadane przez stronę. Z tego względu pismo skarżących, mimo oznaczenia go jako skarga kasacyjna, jest zażaleniem, gdyż jego przedmiotem nie jest umorzenie postępowania sądowego, lecz jedynie rozstrzygnięcie o kosztach sądowych.
Zażalenie, zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a., wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Zatem, wniesione przez skarżących zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z 22 kwietnia 2015 r. w części dotyczącej kosztów sądowych zostało wniesione z uchybieniem terminu, gdyż termin do wniesienia zażalenia, wobec doręczenia zaskarżonego postanawiania pełnomocnikowi skarżących w dniu 21 maja 2015 r., upłynął w dniu 28 maja 2015 r. Zażalenie to więc podlega odrzuceniu na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że zawarte w postanowieniu WSA w Warszawie z 22 kwietnia 2015 r. o umorzeniu postępowania sądowego rozstrzygnięcie o kosztach sądowych zostało uchylone postanowieniem tego Sądu z tej samej daty, wydanym na podstawie art. 165 p.p.s.a. Zażalenie zostało więc wniesione na rozstrzygnięcie, które nie istnieje i także z tego powodu podlega odrzuceniu, przy czym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie konieczne jest stwierdzenie, że na postanowienie WSA w Warszawie z 22 kwietnia 2015 r. o uchyleniu na podstawie art. 165 p.p.s.a. punktu drugiego postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego, wbrew odmiennemu stanowisku Sądu pierwszej instancji, przysługuje zażalenie. Jest to niewątpliwie rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów sądowych, a więc podstawą do przyjęcia, iż służy na nie zażalenie jest art. 227 p.p.s.a. Zgodnie z art. 163 § 2 p.p.s.a. powinno ono być wobec tego uzasadnione i doręczone stronom wraz z uzasadnieniem. Błąd Sądu pierwszej instancji, polegający na doręczeniu tego postanowienia pełnomocnikowi skarżących w dniu 21 maja 2015 r. bez uzasadnienia może być, w ocenie NSA, uznany za okoliczność uzasadniającą przyjęcie, iż uchybił on terminowi do wniesienia na to postanowienie zażalenia bez swojej winy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie powołanych wyżej przepisów, odrzucił zażalenie.
Wobec odrzucenia zażalenia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., NSA z urzędu zwrócił skarżącym uiszczony od odrzuconego pisma wpis sądowy.