Postanowienie NSA z 20 września 2018 r., II OZ 899/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 20 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1467/17 o odrzuceniu zażalenia

Sprawa

w sprawie ze skargi H. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński przewodniczący

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 19 marca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1467/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę H. K. (dalej jako skarżący) na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych.

W ustawowym terminie skarżący wystąpił o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia powyższego wyroku (pismo z 31 marca 2018 r.).

Zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2018 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Wezwanie doręczone zostało dnia 22 kwietnia 2018 r.

Z akt sprawy wynika, że opłata kancelaryjna za sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem została uiszczona w dniu 5 kwietnia 2018 r. (k. 83 akt).

Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie przewodniczącego Wydziału z dnia 9 kwietnia 2018 r. stwierdzając, iż uiścił opłatę kancelaryjną, o którą został wezwany.

Zarządzeniem z dnia 8 maja 2018 r. na podstawie art. 165 w zw. z art. 167 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jedn. tekst Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), uchylono zaskarżone zarządzenie z dnia 9 kwietnia 2018 r.. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącemu 17 maja 2018 r.

Skarżący w dniu 18 maja 2018 r. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie uchylające zarządzenie z dnia 9 kwietnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 czerwca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 1467/17 odrzucił zażalenie skarżącego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 maja 2018 r. uchylające zarządzenie z dnia 9 kwietnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej.

Sąd, powołując się na treść art. 194 § 1 P.p.s.a. wskazał w jakich przypadkach dopuszczalne jest wniesienie zażalenia do NSA na postanowienie wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Przytoczył też treść art. 165 P.p.s.a., który stanowi, że postanowienia niekończące postanowienia w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Wskazał, że na zasadzie art. 167 P.p.s.a. powyższy przepis stosuje się odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego.

Sąd zaznaczył, że jeżeli ustawa przewiduje możliwość wydania postanowienia lub zarządzenia i jednocześnie nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na to postanowienie lub zarządzenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne.

Sąd stwierdził, że w art. 194 § 1 P.p.s.a. nie ma zarządzenia (postanowienia), którego przedmiotem jest uchylenie zarządzenia wzywającego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidują również przepisy szczególne. Wobec tego Sąd uznał, że zaskarżenie takiego zarządzenia zażaleniem jest niedopuszczalne, nie podlega zaskarżeniu do NSA i jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Mając to na uwadze Sąd I instancji, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucił zażalenia skarżącego z dnia 18 maja 2018 r.

Skarżący w dniu 18 lipca 2018 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie twierdząc, iż jest ono niezgodne z przepisami postępowania. Domaga się jego uchylenia w całości, zasądzenia na jego rzecz kwoty 100 zł, przeprowadzenia merytorycznej oceny postępowania zażaleniowego. Podnosi, że przysługuje mu zażalenie na postanowienie o umorzeniu postępowania kasacyjnego lub postępowania zażaleniowego przez wojewódzki sąd administracyjny (art. 178a i art. 195 § 3 P.p.s.a.). W związku z tym jego zażalenie z dnia 18 maja 2018 r. na zarządzenie z dnia 8 maja 2018 r. powinno zostać przekazane do NSA i rozpoznane.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie NSA, Sąd I instancji prawidłowo zastosował normę zawartą w art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. i odrzucił jako niedopuszczalne zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 maja 2018 r. uchylające jego zarządzenie z dnia 9 kwietnia 2018 r. wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem.

Kwestionowanie orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień) w drodze środków odwoławczych jest dopuszczalne tylko wtedy gdy taka możliwość jednoznacznie wynika z ustawy regulującej daną procedurę lub z przepisów szczególnych mających zastosowanie w danej sprawie. W postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawodawca przewidział możliwość wnoszenia zażaleń od postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego w ściśle określonych przypadkach. Zgodnie z art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiot został wskazany w art. 194 § 1 pkt 1 -10 P.p.s.a.

O ile wyliczeniu z art. 194 § 1 pkt 1 - 10 P.p.s.a jest mowa o postanowieniu o umorzeniu postępowania, postanowieniu o odrzuceniu zażalenia, to nie wskazuje się na postanowienie w przedmiocie uchylenia zarządzenia wzywającego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Jednocześnie w pozostałych przepisach P.p.s.a. nie istnieje norma wskazująca na możliwość wniesienia zażalenia na rozstrzygnięcie w tym przedmiocie.

Zgodnie z art. 198 P.p.s.a. przepisy niniejszego działu (Dział IV środki odwoławcze) stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.

Zgodnie z art. 234 § 2 P.p.s.a. Przewodniczący Wydziału wzywa do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w razie jej nie uiszczenia przez stronę występującą z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku zanim nakaże ściągnięcie tej opłaty. Przepisów art. 220 nie stosuje się. Brak odesłania do art. 220 P.p.s.a. powoduje, że w razie nie dokonania opłaty kancelaryjnej w terminie nie można pozostawić wniosku o uzasadnienie bez rozpoznania ani odrzucić takiego wniosku. Nie przysługuje też zażalenie na zarządzenia wydane przez Przewodniczącego Wydziału jak ma to miejsce przy zarządzeniu o pozostawieniu pisma bez rozpoznania (art. 220 § 4 P.p.s.a.).

Wskazać należy, że art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.

W związku z powyższym, stosując do zażalenia na zarządzenia przewodniczącego przepisy dotyczące zażaleń na postanowienia a do rozpoznania zażaleń na postanowienia przepisy o skardze kasacyjnej, należy stwierdzić, że w sytuacji kiedy na zarządzenie przewodniczącego o uchyleniu zarządzenia wzywającego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej nie przysługuje środek odwoławczy (skarga kasacyjna, zażalenie), to zastosowanie miał art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Wniesienie zażalenia na zarządzenie z dnia 8 maja 2018 r. było niedopuszczalne a zatem Sąd I instancji postąpił właściwie odrzucając wniesione przez skarżącego w piśmie z dnia 18 maja 2018 r. zażalenie.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.