Uzasadnienie
II OZ 900/06
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 21 czerwca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną E. H., wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 marca 2006 r. oddalającego skargę E. H. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 października 2005 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku letniskowego położonego na działce o nr ew. [...] przy ul. Kolejowej [...] w Brodach Parcelach.
W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny podał, że działający w imieniu strony pełnomocnik – radca prawny J. B. nadała w urzędzie pocztowym w dniu 31 maja 2006 r. skargę kasacyjną bez uiszczenia w terminie stosownej opłaty sądowej. W związku z powyższym skargę kasacyjną zdaniem Sądu pierwszej instancji należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącej E. H. powołał się na uchylony wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego § 5 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), stwierdzając, że ma on zastosowanie w niniejszej sprawie. Nie można bowiem zdaniem strony skarżącej przyjąć, że przepis powyższy został skutecznie zniesiony orzeczeniem Trybunału w sposób samoistny a zatem nadal obowiązuje. Wobec powyższego faktu pismo w rozumieniu art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie obejmuje swym zakresem znaczeniowym skarg sądowoadministracyjnych. Zważywszy na powyższe względy, argumentację Sądu należało zdaniem autora zażalenia uznać za chybioną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
W niniejszej sprawie skarga wniesiona na decyzję dotyczącą nakazu rozbiórki podlegała wpisowi stałemu w wysokości 500 złotych ustalonemu zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Przepis § 3 tegoż rozporządzenia wskazuje, że wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 złotych. Tak więc w myśl cyt. § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów wpis stały w niniejszej sprawie od skargi kasacyjnej wynosił 250 0złotych.
Stosownie z kolei do przepisu art. 177 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W tym też terminie winna zostać uiszczona opłata stała należna od skargi kasacyjnej wniesionej przez radcę prawnego bądź adwokata reprezentującego stronę zgodnie z art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Trafnie ustalił Wojewódzki Sąd Administracyjny, że wniesiona w niniejszej sprawie przez pełnomocnika będącego radcą prawnym skarga kasacyjna podlegała wpisowi stałemu, a wobec tego to pełnomocnik upoważniony do reprezentacji skarżącej miał obowiązek opłacić skargę kasacyjną w należnej wysokości bez uprzedniego wezwania Sądu.
Tymczasem w rozpoznawanej sprawie od wniesionej skargi kasacyjnej opłata stała nie została uiszczona. Brak uiszczenia przez pełnomocnika będącego radcą prawnym w terminie wskazanym w art. 177 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stałej opłaty stałej w wysokości określonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowi uchybienie wymogom zawartym w art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Podkreślić też trzeba, iż wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 orzeczono o niezgodności § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 2 Konstytucji RP oraz o zgodności art. 219 § 2 i art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z przepisami art. 45 ust. 1 i 77 ust. 2 Konstytucji RP.
W związku z przedstawionymi zarzutami we wniesionym zażaleniu trzeba zauważyć, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdował art. 220 § 3 i art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie § 5 ust. 2 cyt. rozporządzenia, który to przepis dotyczył skargi, a nie skargi kasacyjnej, utracił moc w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dniem 17 marca 2006 r.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.