Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił zażalenie A. Z. na postanowienie tego Sądu z dnia 22 października 2012 r.
W stanie faktycznym sprawy, zarządzeniem z dnia 20 września 2012 r., Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, rozdzielił skargi wniesione przez A. Z. w ten sposób, że pod kolejnymi numerami w repertorium SAB wpisano odrębnie skargę na bezczynność (sygn. akt II SAB/Ol 89/12) oraz skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania (sygn. akt II SAB/Ol 90/12).
Postanowieniem z dnia 22 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie na powyższe zarządzenie.
Z uwagi na złożone przez skarżącego zażalenie na postanowienie z dnia 22 października 2012 r., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 grudnia 2012 r. został on wezwany do uiszczenia od niego wpisu. Następnie, po rozpatrzeniu wniosków o udzielenie mu prawa pomocy zarządzeniami z dnia 28 maja 2013 r. i 21 listopada 2013 r. wezwano skarżącego do wykonania zarządzenia z dnia 17 grudnia 2012 r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia, czego skarżący nie wykonał.
Odrzucając zażalenie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził, że mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uiszczenia wpisu oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, skarżący nie uiścił wpisu sądowego i mimo prawomocnego postanowienia o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych, złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nie zgadzając się z dotychczasowymi rozstrzygnięciami wydanymi w tym zakresie. Okoliczność ta uzasadniała odrzucenie zażalenia na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), co znajduje potwierdzenie w poglądach orzecznictwa i literatury. Skoro skarżący nie uiścił wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 22 października 2012 r. to podlegało ono odrzuceniu na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. Z., zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie: art. 183 § 2 pkt 5 w związku z art. 243 § 1 w związku z art. 254 § 1 P.p.s.a., art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a., art. 220 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 78 Konstytucji RP i art. 243 § 1 i art. 254 § 1 P.p.s.a., art. 141 § 4 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. oraz art. 141 P.p.s.a. Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący wniósł o "uchylenie zaskarżonego postanowienie w całości ze stwierdzeniem jego nieważności lub rażącego naruszenia przepisów prawa i w tym zakresie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie" oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia prawa związanych z tą sprawą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest bezzasadne.
Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. "Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania".
W okolicznościach rozpoznawanej sprawy, po prawomocnym rozpoznaniu wniosków o przyznanie skarżącemu prawa pomocy, w wykonaniu zarządzeń z dnia 28 maja 2013 r. i 21 listopada 2013 r. skarżący został wezwany do wykonania m.in. prawomocnego zarządzenia z dnia 17 grudnia 2012 r. (o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 22 października 2012 r.), w terminie 7 dni z zagrożeniem odrzucenia zażalenia w przypadku uchybienia temu terminowi. Ponieważ skarżący nie uiścił w ww. terminie stosownej opłaty i nie przyznano mu prawa pomocy, skarga podlegała odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. Kolejne żądanie przyznania prawa pomocy zgłoszone w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu nie przerywało biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej.
Mając powyższe względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.