Postanowienie NSA z 20 września 2006 r., II OZ 903/06

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 20 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń S. M.-H. i R. H. od zarządzeń Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2005 r., sygn. akt VII SA/Wa 159/05 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem wydanego

Sprawa

w sprawie ze skargi S. M.-H. i R. H. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 grudnia 2004 r., zn. [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania postanawia: oddalić zażalenia

Skład

Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 4 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę S. M.-H. i R. H. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 grudnia 2004 r. Pismem z dnia 9 października 2005 r. skarżący złożyli wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. W związku z powyższym, zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 października 2005 r., skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem w kwocie 100 zł. w terminie siedmiu dni.

Pismem nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 27 października 2005 r. skarżący złożyli zażalenia na zarządzenia z dnia 13 października 2005 r. W piśmie tym skarżący podnieśli, że zarządzenia zostały wydane przedwcześnie, skoro odpis nie został im doręczony i nie wiadomo, czy uzasadnienie zostanie sporządzone, czy sąd odmówi jego sporządzenia. Jednocześnie skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, bowiem nie ulega wątpliwości, że skarżący złożyli w terminie określonym w art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a., wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 4 października 2005 r. Zgodnie zaś z art. 234 § 1 p.p.s.a., za odpis wyroku z uzasadnieniem pobiera się opłatę kancelaryjną, której ściągnięcie zarządza przewodniczący, zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a., jeżeli nie została uprzednio uiszczona - w momencie zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia.

Stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. Nr 221, poz. 2192), opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem wynosi 100 zł. Zaskarżonymi zarządzeniami skarżący zostali wezwani do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w tej kwocie i zgodnie z powołanymi wyżej przepisami. Opłata kancelaryjna, jako opłata sądowa, należy do kosztów sądowych, od których ponoszenia skarżący nie zostali zwolnieni w niniejszym postępowaniu. Postanowieniem z dnia 14 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił bowiem skarżącym przyznania prawa pomocy, a postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OZ 374/06 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie w tym zakresie.

Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy został zamieszczony w zażaleniu, które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 2 listopada 2005 r. a więc po dacie wydania zaskarżonych zarządzeń. W tej sytuacji, Sąd pierwszej instancji, wydając zaskarżone zarządzenia, nie mógł wziąć pod uwagę wniosku, który wpłynął później, podobnie jak Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając to zażalenie. W tym stanie rzeczy zaskarżone zarządzenia wydane zostały zgodnie z prawem.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.