Postanowienie NSA z 5 października 2007 r., II OZ 904/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 5 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. i J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1930/06 o odrzuceniu skargi kasacyjnej H. i J. K.

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1930/06 oddalającego skargę H. i J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej nakazującej rozbiórkę budynku mieszkalnego postanawia oddalić zażalenie

Skład

Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 lutego 2007 r. oddalił skargę H. i J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej nakazującej rozbiórkę budynku mieszkalnego.

W dniu 20 marca 2007 r. skarżący otrzymali wyrok z uzasadnieniem, natomiast w dniu 16 kwietnia 2007 r. wnieśli sporządzoną osobiście skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 maja 2007 r., działając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), odrzucił skargę kasacyjną skarżących. Powołując się na treść art. 175 § 1 tej ustawy, Sąd I instancji stwierdził, iż skarga kasacyjna została sporządzona przez samych skarżących, a więc osoby nieuprawnione do dokonania tej czynności.

W dniu 28 maja 2007 r. pełnomocnik skarżących wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu podniósł, iż skarżący wraz ze skargą kasacyjną złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zatem Sąd powinien w pierwszej kolejności rozpoznać ten wniosek, bowiem w razie przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym zostałby ustanowiony adwokat, który miałby możliwość wniesienia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osobę niewymienioną w powołanym przepisie, zgodnie z dyspozycją art. 178 powołanej ustawy powoduje jej odrzucenie.

Dodać należy, że jak przyjęto w orzecznictwie, tego typu wadliwości skargi kasacyjnej nie eliminuje wniosek o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego z urzędu, który jest rozpatrywany odrębnie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2004 r., sygn. akt GSK 9/04, publ. M. Pr. 2004 r., nr 4, s. 155).

W świetle powyższego, uznać należy, iż skoro skarga kasacyjna H. i J. K. nie spełniała wymogu określonego w art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd I instancji prawidłowo, na podstawie art. 178 tej ustawy, odrzucił skargę kasacyjną skarżących.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.