Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 lipca 2012 r., sygn. akt II SA/Bd 537/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, w sprawie ze skargi M.J. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania zażaleniowego w sprawie zawieszenia postępowania dotyczącego projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę, na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne.
W uzasadnieniu wskazano, że zaszła obligatoryjna podstawa do zawieszenia postępowania, albowiem w dniu 27 kwietnia 2012 r. zmarła uczestniczka postępowania Z.S.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący, zarzucając zakwestionowanemu postanowieniu naruszenie art. 33 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, w związku z przyjęciem, iż zmarłej Z.S. przysługiwał przymiot strony w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym, w sytuacji gdy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym oraz nie złożyła wniosku o dopuszczenie do udziału w przedmiotowej sprawie. Nadto skarżący podkreślił, że powyższe nie zostało uzasadnione przez organy administracji publicznej w treści żadnego z wydanych orzeczeń.
W ocenie skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy automatycznie powielił błąd organów administracji publicznej, które nie wiadomo na jakiej podstawie prawnej doręczały zmarłej Z.S. (i tylko z adnotacji poczty powzięły informację o jej śmierci, nie wiedząc czy inne strony postępowania nie zmarły w jego toku i czy ustaleni zostali już ich następcy prawni), jako stronie postępowania administracyjnego, wydawane orzeczenia, przy czym nie czyniły tego w stosunku do innych stron, które były zawiadamiane o podejmowanych czynnościach wyłącznie w formie obwieszczenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z treścią art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd zawiesza postępowanie z urzędu m.in. w przypadku śmierci strony. Zawieszenie postępowania z urzędu jest obligatoryjne i oznacza brak możliwości podjęcia przez Sąd odmiennego rozstrzygnięcia. Natomiast zgodnie z art. 12 powołanej wyżej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Uczestnikiem postępowania na prawach strony, stosownie do art. 33 § 1 p.p.s.a., jest osoba która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego.
W niniejszej sprawie, jak wynika z załączonych akt administracyjnych, Z.S. brała udział w postępowaniu administracyjnym – zapadłe w sprawie rozstrzygnięcia były jej doręczane zarówno przez organ I jak i II instancji. W związku z powyższym, po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu II instancji, na mocy art. 33 § 1 p.p.s.a., Z.S. z mocy prawa stała się uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. W tym miejscu należy podzielić pogląd W. Chróścielewskiego wyrażony w publikacji pt. "Strony i uczestnicy postępowania sądowoadministracyjnego" (opubl. PiP z 2004, z. 9, s. 39-40), że mimo, iż w art. 33 § 1 p.p.s.a. jest mowa o interesie prawnym uczestnika postępowania sądowego na prawach strony, to nie można wyprowadzić stąd wniosku, że sąd jest władny badać występowanie tego interesu i wyciągać w związku z tym konsekwencje procesowe.
Zatem, skoro Z.S. była uczestnikiem przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego, a wcześniej administracyjnego, to słusznie Sąd Wojewódzki zawiesił postępowanie wywołane skargą wniesioną przez skarżącego właśnie ze względu na śmierć tego uczestnika postępowania (art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Dlatego wniesione zażalenie, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., podlegało oddaleniu.