Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania decyzji Starosty Bytowskiego z dnia [...] czerwca 2003 roku. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że przedmiotem skargi I. i G.Z. jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r., którą utrzymano w mocy decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia [...] czerwca 2009 r. odmawiającą uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia [...] stycznia 2004 r. odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Bytowskiego z dnia [...] czerwca 2003 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący wskazali, że niewstrzymanie procesu budowy uniemożliwi realizację przejazdu bramowego dla pojazdów interwencyjnych. Dodali, że obszar dla którego miał być zrealizowany przejazd dla pojazdów interwencyjnych to co najmniej kilkadziesiąt lokali usługowych i mieszkalnych stąd możliwość wystąpienia zagrożenia jest realna.
Sąd I instancji wskazał, że niebezpieczeństwo wystąpienia negatywnych skutków wykonania zaskarżonego aktu występuje w sytuacji, w której zaskarżony akt zostanie wykonany, a następnie w wyniku uwzględnienia skargi zostanie uchylony. W przypadku inwestycji budowlanych może prowadzić to do sytuacji, w której inwestycja zostanie zrealizowana w części bądź w całości, a w wyniku rozpoznania sprawy przez Sąd okaże się, że nie były spełnione warunki decydujące o legalności prowadzonych robót budowlanych. Z reguły jednak sytuacja taka wiąże się z wyrządzeniem znacznej szkody po stronie inwestora lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku bowiem uchylenia zaskarżonej decyzji, konsekwencje obciążają przede wszystkim inwestora nie zaś stronę skarżącą. Powyższe nie oznacza, że negatywnymi konsekwencjami wstrzymania bądź odmowy wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę nie mogą być dotknięci także inni uczestnicy postępowania.
Sąd I instancji uznał, że nie występują ustawowe przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Bytowskiego z dnia [...] czerwca 2003 r. zezwalającej T. i L.P. na budowę budynku mieszkalno – usługowego na działce w B. Pozostałe okoliczności podnoszone we wniosku nie mają znaczenia w sprawie wstrzymania wykonania decyzji, gdyż dotyczą istoty sprawy, która będzie rozstrzygnięta przez Sąd wyrokiem.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli skarżący wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania decyzji z dnia [...] czerwca 2003. odnosząc się przede wszystkim do kwestii legalności budowy. W ich ocenie niemożność zabudowy własnej działki a także fakt niezrealizowania przejazdu dla pojazdów interwencyjnych jest znaczną szkodą.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Co do zasady zatem, przedmiotem postanowienia o wstrzymaniu wykonania jest akt zaskarżony do sądu administracyjnego. W wyjątkowych zaś przypadkach przedmiotem takiego rozstrzygnięcia mogą być inne akty podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie wniosek dotyczył decyzji Starosty Bytowskiego z dnia [...] czerwca 2003 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.
Naczelny Sąd Administracyjny aprobuje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący wskazali, że budowa uniemożliwi realizację przejazdu bramowego dla pojazdów interwencyjnych. Dodali, że obszar dla którego miał być zrealizowany przejazd dla pojazdów interwencyjnych to co najmniej kilkadziesiąt lokali usługowych i mieszkalnych.
W ocenie Sądu rozpoznającego zażalenie, w niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnili zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Fakt, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. nie nakłada na stronę obowiązku udowodnienia podnoszonych we wniosku okoliczności nie oznacza, że strona może poprzestać jedynie na gołosłownych twierdzeniach, których Sąd I instancji nie był władny w żaden sposób zweryfikować. Katalog przesłanek wstrzymania zaskarżonego do Sądu aktu jest katalogiem zamkniętym. Sąd nie jest zatem uprawniony do badania merytorycznej zasadności czy też zgodności z prawem zaskarżonej decyzji na etapie rozpoznania wniosku. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu jest jedynie postępowaniem o charakterze wpadkowym i prowadzi się je w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania, Sąd nie jest zatem władny dokonać oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego, a zatem niedopuszczalne jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia.
Jednocześnie słusznie zauważył Sąd I instancji, że konsekwencje wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę obciążają przede wszystkim inwestora. Na tym etapie postępowanie interesy inwestora nie mogą zostać zabezpieczone poprzez kaucję, o której mowa w art. 35a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). Zasadnie zatem Sąd I instancji dokonał oceny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Starosty Bytowskiego również pod kątem interesów innych uczestników postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.