Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 23 października 2009 r., sygn. akt II OZ 909/09

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2009 roku, sygn. akt II SA/Wr 326/05, wydanym na rozprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie uwzględnił wniosku D. W. i M. W. o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. do złożenia wypisów i wyrysów z mapy geodezyjnej oraz o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów wymienionych w piśmie skarżących z dnia 14 kwietnia 2009 roku, tj. wypisów i wyrysów z map geodezyjnych działek nr [...] i [...] położonych w N. D. oraz aktu własności działki nr [...].

Postanowieniem z dnia 4 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie skarżących na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu swojego stanowiska Sąd I instancji podniósł, że w art. 194 § 1 P.p.s.a. wymieniającym postanowienia, na które przysługuje zażalenie, nie wskazano postanowień o charakterze dowodowym. Skoro na tego rodzaju postanowienia nie przysługuje zażalenie należało wniesione przez D. W. i M. W. zażalenie jako niedopuszczalne odrzucić. Sąd stwierdził także, że – stosownie do art. 191 powołanej ustawy – skarżący będą mogli wnieść o rozpoznanie niniejszego zażalenia w przypadku złożenia skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w sprawie.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli D. W. i M. W., domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że ich zażalenie na postanowienie z dnia 17 kwietnia 2009 roku powinno zostać rozpoznane na podstawie art. 191 P.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje na wniosek strony również te postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Zdaniem skarżących brak dokumentów wymienionych w ich piśmie z dnia 14 kwietnia 2009 roku miał decydujący wpływ na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest:

1. 1. przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu;
2. 2. wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61;
3. 3. zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania;
4. 4. odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku;
5. 5. sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa;
6. 6. oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego;
7. 7. odrzucenie skargi kasacyjnej;
8. 8. odrzucenie zażalenia;
9. 9. zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej;
10. 10. ukaranie grzywną.

W cytowanym przepisie nie zostały wymienione postanowienia oddalające wnioski dowodowe. W konsekwencji zażalenia na tego rodzaju postanowienie są niedopuszczalne. Zasadnie zatem Wojewódzki Sad Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenia złożone na postanowienie oddalające wnioski dowodowe. W tych warunkach uznać należy, iż zażalenie wniesione na postanowienie Sądu I instancji z dnia 4 maja 2009 roku nie zasługiwało na uwzględnienie.

Odnosząc się do podniesionych w uzasadnieniu rozpatrywanego zażalenia wskazań dotyczących rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności postanowienia dowodowego w oparciu o 191 P.p.s.a., należy zauważyć, że zgodnie z treścią tego przepisu Naczelny Sąd Administracyjny może, na wniosek strony, kontrolować postanowienia, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, o ile miały one wpływ na rozstrzygnięcie sprawy i strona złożyła stosowny wniosek. Nadto warunkiem badania w trybie art. 191 P.p.s.a. postanowienie nie podlegające zaskarżeniu jest powiązanie zażalenia na takie postanowienie ze skargą kasacyjną wniesioną od wyroku wydanego w sprawie (por. post. NSA z 3 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 554/08).

Z powyższych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.