Postanowienie NSA z 22 lutego 2013 r., II OZ 91/13

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 22 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia P.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Wr 772/12 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Sprawa

w sprawie ze skargi P.D. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do przedłożenia oceny technicznej robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

Sędzia NSA Wojciech Mazur przewodniczący

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 grudnia 2012 r., sygn. akt II SA/Wr 772/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu po rozpoznaniu wniosku P.D. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi P.D. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do przedłożenia oceny technicznej robót budowlanych związanych z zabezpieczeniem i przełożeniem czynnego kabla energetycznego niskiego napięcia przebiegającego przez teren placu budowy budynku hotelu.

Sąd I instancji wskazał, iż w/w postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.z 2000r., Nr 98, poz. 1071, dalej jako "k.p.a.") po rozpatrzeniu zażalenia P. D. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], którym zobowiązano P.D. do przedłożenia w terminie do dnia 15 września 2012 r. oceny technicznej robót budowlanych związanych z zabezpieczeniem i przełożeniem czynnego kabla energetycznego niskiego napięcia przebiegającego przez teren placu budowy budynku hotelu przy ul. Ś. [...] we Wrocławiu – uchylił postanowienie organu I instancji w części dotyczącej terminu i wyznaczył nowy termin wykonania obowiązku do dnia 31 października 2012 r., a w pozostałym zakresie utrzymał postanowienie organu I instancji w mocy.

P.D. składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący oświadczył, że nałożony na niego obowiązek nie został wykonany. Jego wykonanie będzie związane z koniecznością poniesienia znacznych wydatków finansowych przez skarżącego. Dalej podano, że wykonanie obowiązku skutkować będzie nieodwracalnymi skutkami, ponieważ ocena zostanie wykonana nawet jeśli w wyniku rozpoznania skargi zapadnie rozstrzygnięcie na korzyść skarżącego.

Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazując, że skarżący nie wykazał okoliczności, które wskazywałyby na zasadność żądania, w tym nie wskazał, iż wykonanie postanowienia wyrządzi znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Podkreślono, że w realiach sprawy konieczne jest jak najszybsze wykonanie zaskarżonego postanowienia.

Sąd I instancji rozpoznając zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia stwierdził, że nie wykazano jakie szkody może ponieść skarżący, czy też inne osoby, na skutek wydania zaskarżonego postanowienia, a co za tym idzie nie wykazano, czy szkody owe mogą być "znaczne" w realiach niniejszej sprawy. Samo przywołanie okoliczności, że skarżący poniesie ewentualne koszty sporządzenia oceny technicznej robót budowlanych nie może być uznane za dostateczne uprawdopodobnienie tego, że poniesienie tych kosztów będzie dla skarżącego wiązać się z doznaniem znacznej szkody. Sąd I instancji wskazał, iż skarżący we wniosku nie wskazał szkody i jej rozmiarów (np. konkretnych kwot w zestawieniu z możliwościami ich poniesienia przez skarżącego). Nadto nie wskazano również, jakie trudne do odwrócenia skutki niesie ze sobą wykonanie zaskarżonego postanowienia. Sąd I instancji nie podzielił poglądu skarżącego, że wykonanie zaskarżonego postanowienia doprowadzi do nieodwracalnych skutków. W ocenie Sądu I instancji skutkiem wykonania zaskarżonego postanowienia będzie bowiem: a) sporządzenie i doręczenie organowi I instancji wymaganej oceny specjalistycznej i b) poniesienie przez skarżącego kosztów sporządzenia tej oceny. Zdaniem Sądu I instancji żaden z tych skutków nie ma charakteru nieodwracalnego.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył P.D. zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.z 2012 r., poz. 270, dalej jako "p.p.s.a."). Wskazując na powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wstrzymania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu skarżący zwrócił uwagę, iż przedmiotowy kabel energetyczny co do którego organy nakładają na skarżącego obowiązek przeprowadzenia ekspertyzy nie jest jego własnością. Skarżący podniósł, iż z wykonaniem obowiązku związana będzie kwota, której skarżący nie jest w stanie określić. Skarżący podkreślił, że na nieruchomości przez którą przebiega kabel wzniesiony został budynek hotelu, z konstrukcją żelbetową, pod którą przedmiotowy kabel się znajduje. W ocenie skarżącego z uwagi na przedmiotową konstrukcję żelbetową nie powinny być w stosunku do niej podejmowane jakiekolwiek działania, które mogłyby nawet hipotetycznie wpłynąć na jej wytrzymałość itp. W ramach przygotowywania oceny ingerencja w ściany konstrukcyjne budynku byłaby w ocenie skarżącego nieodzowna, co skutkować mogłoby nieodwracalnymi dla skarżącego skutkami i to nie tylko finansowymi (tj. dot. samego wznoszonego budynku hotelu).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji w/w normy prawnej wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Powołany przepis ma charakter uznaniowy (sąd może) i stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy.

Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki.

W przedmiotowej sprawie analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia potwierdza stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zawarte w zaskarżonym postanowieniu, że strona nie uprawdopodobniła w nim przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia faktycznie nie zawiera żadnych argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania jego wykonania, co uniemożliwiło Sądowi I instancji merytoryczną ocenę przedmiotowego wniosku.

Wskazać należy przy tym, że przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności dopiero w zażaleniu na postanowienie sądu I instancji, nie uzasadnia uwzględnienia zażalenia, nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli sądowi I instancji nie można zarzucić naruszenia prawa, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie.

Wobec tego podniesiona przez skarżącego okoliczność ingerencji w ściany konstrukcyjne budynku w ramach przygotowywania oceny nie mogła zostać uwzględniona. Nadto skarżący nie przedstawił żadnych nawet przybliżonych kosztów wykonania takiej ekspertyzy.

W tym miejscu podkreślić należy, iż oddalenie zażalenia nie stoi na przeszkodzie do złożenia powtórnego wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.