Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 21 września 2006 r., sygn. akt II OZ 913/06

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 21 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. D., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 2080/05 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym
Sprawa
w sprawie ze skargi W. D., na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 30 sierpnia 2005 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń, postanawia uchylić zaskarżone postanowienie
Skład
Sędzia NSA Eugeniusz Mzyk przewodniczący, sprawozdawca

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 10 maja 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 2080/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania W. D. prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi W. D. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 30 sierpnia 2005 r., w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń.

W uzasadnieniu w/w postanowienia Sąd Wojewódzki przytoczył, iż skarżący nie wykazał, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Wskazano ponadto, iż zgodnie z art. 252 § 2 w zw. z art. 256 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Skarżący składając w niniejszej sprawie sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 15 lutego 2006 r. nie przedłożył urzędowego formularza wniosku a tym samym nie udzielił żadnych informacji dotyczących jego stanu majątkowego. Nie złożenie przedmiotowego wniosku, w przewidzianej przez prawo formie, w istocie uniemożliwiło dokonanie oceny spełnienia przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy.

W zażaleniu na postanowienie z dnia 10 maja 2006 r. W. D. wniósł o zwolnienie od kosztów i przyznanie adwokata z urzędu. Skarżący podniósł, iż nie posiada wiedzy odnośnie prawidłowego wypełnienia formularza dotyczącego przyznania prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie zaś do art. 252 § 2 p.p.s.a wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu przy czym wniosek, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a)..

W niniejszej sprawie pozostaje poza sporem, że skarżący nie przedłożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W tej sytuacji, jeśli nawet przyjąć, jak to przytoczono w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że Sąd został pozbawiony możliwości weryfikacji spełnienia warunków uzasadniających przyznanie prawa pomocy, brak było podstaw prawnych do merytorycznego orzeczenia o zgłoszonym wniosku, właśnie z uwagi na treść art. 257 p.p.s.a. Otwartą przy tym kwestią jest okoliczność prawidłowego pouczenia o skutkach nie złożenia formularza z uwagi na treść pism skarżącego (k.69).

W tym stanie rzeczy skoro brak było podstaw prawnych do merytorycznego rozpatrzenia wniosku zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, na podstawie art. 185 w związku z art. 197 p.p.s.a, co orzeczono jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.